Սուրբ Հովհան Ոսկեբերան
Արդ, արքա՛յ, հաստատի՛ր ուխտը եւ հրամա՛ն գրիր, որպէսզի չանտեսուի մարերի եւ պարսիկների օրէնքը»:
Տե՛ս Դանիելի մարգարեության մեկնություն գլուխ 7(6):6
Ա. Լոպուխին
8-9․ «Ուրեմն հաստատի՛ր, ո՛վ թագավոր, այս որոշումը և ստորագրի՛ր հրովարտակը, որպեսզի այն մնա անփոփոխ, ինչպես մարերի և պարսիկների օրենքն է, և որպեսզի այն չխախտվի»։ [8] «Դարեհ թագավորը ստորագրեց հրովարտակը և այդ հրամանագիրը»։ (Սինոդական թարգ․)
Թագավորի հավանությամբ և հաստատմամբ՝ հրամանագիրը պարտադիր օրենքի ուժ ստացավ։ Այսպիսի բնույթով էին առանձնանում բոլոր մեդա–պարսկական հրամանագրերը (Դան. 6։12, 15)՝ հակառակ դրանցից որոշների ունեցած անարդարությանը և հրեշավորությանը (Ես. 1։19, 8։8): Հաշվի առնելով նախագծված օրենքի ամբողջությամբ սովորական ձև ունենալը՝ Դարեհը համաձայնում է իրեն շրջապատողների առաջարկի հետ:
--------------------------------
[8](Էջմիածին թարգ․) Դանիէլը առաւելութիւն ունէր նրանց վրայ, որովհետեւ նրա մէջ աւելի բարձր հոգի կար,
(Արարատ թարգ․ 6։8) Հիմա, ո՛վ թագավոր, հաստատի՛ր այս արգելանքը և ստորագրի՛ր հրովարտակը, որ այն մարերի և պարսիկների օրենքի նման, որ անխափանելի է, անփոփոխելի լինի»։
(Գրաբար) Արդ հաստատեա՛ արքայ զուխտն, և գրեա՛ գիր. զի մի՛ եղծանիցի հրաման Մարաց և Պարսից։
Պատմամշակութային մեկնություն
Մեդացիների և պարսիկների օրենքը: Ոչ մի աղբյուր, բացի Դանիելի և Եսթերի գրքերից, չի հաստատում «Պարսկական և մեդական օրենքի անփոփոխելի լինելու» փաստը: Այնուամենայնիվ, Համուրապիի օրենսգրքից (մ.թ.ա. 18–րդ դար) սկիզբ առած իրավական ավանդույթը հիմնված էր այն հիմքի վրա, որ դատավորը կայացված որոշումը փոխելու իրավունք չունի: Այնուամենայնիվ, այստեղ մենք խոսում ենք ոչ թե օրենքի, այլ հրամանագրի մասին: Հունական աղբյուրներում այս հարցի վերաբերյալ գոյություն ունեն մի քանի տեսակետներ: Եթե Հերոդոտոսը նշում է, որ պարսիկ արքաները շատ հաճախ էին իրենց որոշումները չեղյալ հայտարարում, ապա Դիոդորոս Սիցիլիացին մի օրինակ է բերում, երբ Դարեհ III–ը չի կարողանում դա իրեն թույլ տալ: Իհարկե, ցածր պաշտոնյաներից ոչ ոք չէր համարձակվի պարսից արքայի հրամանները չեղյալ համարելու չարաբաստիկ փորձ կատարել, իսկ ինքը՝ արքան, իր նախկին որոշումը փոխելը նվաստացուցիչ էր համարում: Թագավորական պատվո օրենքները թույլ չէին տալիս անգամ մտածել սեփական որոշումները չեղյալ հայտարարելու մասին:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: