Աբդիուի մարգարեության մեկնություն 1:2

Ա․ Լոպուխին

«Ահա Ես քեզ փոքր դարձրեցի ազգերի մեջ և դու մեծ արհամարհանքի մեջ ես»: (Սինոդական թարգ․) [2]
   
   2−րդ համարից անձամբ Տեր Աստծու խոսքն է սկսվում: «Ես քեզ փոքր դարձրեցի ազգերի մեջ» (սլավոներենում՝ «Ես քեզ փոքրաթիվ դարձրեցի հեթանոսների մեջ»): Ոմանք այս խոսքերը առնչում են եդոմայեցիների անցյալին և այն իմաստով են հասկանում, որ Տերը եդոմայեցիներին մեծ ժողովուրդ լինելու համար չէր նախասահմանել, իսկ նրանք, ինչպես երևում է հետագա հատվածներից (տե՛ս համար 3−րդ), իրենց հպարտությունից ելնելով՝ սկսել էին ձգտել դրան (Հիերոնիմոս Երանելի, Աբեն−Եզրա, Կոռնելիոս Ալպիդ, եպիսկոպոս Պալադիոս Պյանկով): «Դու, Եդո՛մ,− երանելի Հիերոնիմոսը վերաշարադրում է մարգարեի խոսքերը,− ժողովուրդների մեջ փոքրագույնը և մյուս ազգերի համեմատ ամենափոքրաքանակը լինելով` մեծամտաբար քո ուժերից վեր բաներ ես խոսում»: Սակայն նմանատիպ ընկալումը չի համապատասխանում եդոմայեցիների պատմության [մասին մեր ունեցած] տվյալներին (Թվ. 20:15, 9, Դ Թագ. 8:20): «Ահա Ես քեզ փոքր դարձրեցի» բառերի միջոցով հայտարարվում է ապագայի մասին` որը, հաշվի առնելով դրա աներկբայությունը, արդեն որպես անցյալ է ներկայացվում:
--------------------------------
[2](Էջմիածին թարգ․) «Ահա ես քեզ փոքրաթիւ թողեցի ազգերի մէջ, եւ դու շատ ես անարգուած:
(Արարատ թարգ․) Ահա քեզ փոքրացրի ազգերի մեջ, դու պիտի շատ անարգվես։
(Գրաբար) Ահա սակաւաւո՛ր ետու զքեզ յազգս. և անարգեա՛լ ես դու յոյժ։