Մեկնություն Ավետարան ըստ Մատթեոսի 22:10

Հովհաննես Ծործորեցի

Եւ ծառաները ճանապարհների վրայ ելնելով՝ հաւաքեցին բոլոր նրանց, ում գտան՝ ե՛ւ չարերին, ե՛ւ բարիներին. եւ հարսանիքը լցուեց հրաւիրուածներով:

   

   Եվ ծառաները, ելնելով ճանապարհների վրա, հավաքեցին բո լորին, ում գտան` չար թե բարի, և հարսանիքը բազմականներով լցվեց:

   [Տերը] խոսում է Իր աշակերտների սփռվելու մասին, ովքեր ճանապարհորդեցին աշխարհի տարբեր կողմերում և հավատքի փարախի մեջ հավաքեցին մարդկանց բոլոր ազգերին, ում որ գտան, այսինքն` ովքեր հավատացին Նրա անվանն ու դեպի կորուստ տանող գործերից [հրաժարվելով]` գտնվեցին: Իսկ ի՞նչ է այդ «չարն ու բարին»: Չարերը խիստ կռամոլները, կախարդությամբ զբաղվողներն ու այլ չարագործներն են և [կանչվեցին], որպեսզի իրենց չար [կյանքը] մոռանան և հարսանիքի զգեստ հագնեն ու աստվածային կերակուր ունենան: Իսկ բարին նրանք են, ովքեր ավելի սակավ էին խրված չարիքների մեջ կամ ովքեր բնությամբ էին Օրենքի գործերը կատարում: «Եվ հարսանիքը բազմականներով լցվեց». Ղուկասն ասում է` «տունը» (Ղուկ. 14։24), որը խորհրդանշում է հավատացյալներով լցված այս աշխարհը` ըստ այսմ. «Այս ավետարանը կքարոզվի ամբողջ աշխարհում» (հմմտ. Մատթ. 24։14), կամ էլ ըստ հետևյալի. «Իմ Հոր տան մեջ բազմաթիվ օթևաններ կան» (Հովհ. 14։2): Իսկ որ Մատթեոսն ասում է, որ «հարսանիքն» է լցվել, [այս մասին] սովորել ենք, որ հարսանիքը [Աստծո] Խոսքի` մարմնի հետ միավորությունն է, որը դարձավ Եկեղեցու գլուխ, և սուրբ Եկեղեցին էլ, հավատով զոդվելով, միացավ իր Գլխին, ինչով բազմաթիվ անդամներով ամբողջա ցավ [Քրիստոսի] մարմինը, որը սուրբ աճմամբ աճում է այդ Գլխից` Նրա շնորհով լցված: Այլև ընկած [հրեշտակների] տեղը վերին հարսնարանում լրացրին Հոր սեղանի շուրջ բազմածները, ինչպես ասաց [Տերը] 1213:
   

Ստեփանոս Սյունեցի

Եւ ծառաները ճանապարհների վրայ ելնելով՝ հաւաքեցին բոլոր նրանց, ում գտան՝ ե՛ւ չարերին, ե՛ւ բարիներին. եւ հարսանիքը լցուեց հրաւիրուածներով:
   
   «Եվ ծառաները ճանապարհների վրա ելնելով՝ հավաքեցին բոլոր նրանց, ում գտան՝ և՛ չարերին և՛ բարիներին»:
   Հավաքեցին չարերին, որպեսզի մոռանան իրենց չարությունը և հագնեն հարսանյաց հանդերձ և ստանան աստվածային կերակուր: Նաև կանչեցին բարիներին, որ հեթանոսներն էին:

   Իսկ [հեթանոսները] ինչո՞վ էին բարի: Բարի [ասելով], պետք է հասկանալ այնպիսիներն են, ովքեր չարության մեջ մեղմ էին և ըստ բնական օրենքների էին ապրում:

   

Մաղաքիա արք. Օրմանյան

Եւ ծառաները ճանապարհների վրայ ելնելով՝ հաւաքեցին բոլոր նրանց, ում գտան՝ ե՛ւ չարերին, ե՛ւ բարիներին. եւ հարսանիքը լցուեց հրաւիրուածներով:

 

Տե՛ս Մեկնություն Ավետարան ըստ Մատթեոսի  գլուխ 22:1