Ծննդոց գրքի մեկնություն 44:18

Ա․ Լոպուխին

Հուդան, մոտենալով նրան, ասաց. «Աղաչում եմ, տե՛ր, թո՛ւյլ տուր, որ քո ծառան մի բան ասի քո առաջ: Մի՛ բարկացիր քո ծառայի վրա, քանզի դու նույնն ես, ինչ փարավոնը»: [18] (Սինոդական թարգ․)
   
   Հուդայի խոսքը Հին Կտակարանում բովանդակվող ամենավսեմ և ամենագեղեցիկ ճառերից, ինչպես նաև դրա հետ մեկտեղ հինկտակարանյան պատումների շարքում սիրո ամենաինքնազոհ գործողության դրսևորումներից մեկն է: Չափազանց անկեղծության և զգացմունքային խորության հետ մեկտեղ Հուդայի խոսքը առանձնանում է նաև հոգեբանական յուրահատուկ նրբությամբ և արվեստով, ինչպես նաև գլխավոր իրադարձության՝ Բենիամինի հետ կապված միջադեպի լուսաբանման ուշագրավ ամբողջականությամբ: Սույն համարը ներածություն է  և, բացի ուշադրության մասին խնդրանքից (Ծննդ. 50:4 ), իր մեջ պարունակում է նաև հմուտ captatio benevolentiae (բարի կամքի հաղթանակ):
--------------------------------
[18](Էջմիածին թարգ․) Յուդան, մօտենալով նրան, ասաց. «Աղաչում եմ, տէ՛ր, թո՛յլ տուր, որ քո ծառան մի բան ասի քո առաջ: Մի՛ բարկացիր քո ծառայի վրայ, որովհետեւ փարաւոնից յետոյ դո՛ւ ես:
(Արարատ թարգ․) Այնժամ Հուդան մոտեցավ նրան և ասաց. «Ո՜հ, տե՛ր իմ, խնդրում եմ, թույլ տուր, որ քո ծառան մի խոսք ասի իմ տիրոջ ականջին, և մի՛ բարկացիր քո ծառայի վրա, որովհետև դու փարավոնի պես ես:
(Գրաբար) Մատուցեալ առ նա Յուդա` եւ ասէ. Աղաչեմ տէր, խաւսեսցի ծառայ քո բան մի առաջի քոյ. մի բարկասցիս ծառայի քում, զի դու ես յետ փարաւոնի տէր: