Ա. Լոպուխին
«Ես նրանց տարել էի այն երկիրը, որի համար Ես երդվելով՝ բարձրացնելով Իմ ձեռքը, խոստացել էի այն նրանց տալ, իսկ նրանք, ամեն բարձր բլուր և ամեն տերևախիտ ծառ տեսնելով, սկսեցին այնտեղ իրենց զոհաբերությունները մատուցել և այնտեղ տարան Ինձ համար վիրավորական իրենց զոհաբերություններն ու իրենց անուշահոտ խունկը և այնտեղ թափեցին իրենց՝ հեղվելու ենթակա ընծաները»։ [28] (Սինոդական թարգ․)
«Ես նրանց տարել էի այն երկիրը․․․» - Ես դեռ չէի էլ հասցրել նրանց Ավետյաց երկիր տանել և վերջնականորեն տեղավորել այնտեղ, երբ նրանք ամեն բարձր բլուր և ամեն տերևախիտ ծառ տեսնելով, սկսեցին այնտեղ իրենց զոհաբերությունները մատուցել...»։
«Բարձր բլուր» և «տերևախիտ ծառ» - տե՛ս 6։13-րդ համարի բացատրությունը։
«Ինձ համար վիրավորական իրենց զոհաբերությունները» - սլավոներենում ավելի ստույգ՝ «նրանց ընծաների հարուցած զայրույթը», այսինքն՝ այստեղ խոսքն այն ընծաների մասին է, որոնք զայրացրել են Աստծուն: Հնարավոր է, որ այստեղ ակնարկվում է քանանական պաշտամունքի առանձնապես մեղսալի առանձնահատկությունների մասին։
«Անուշահոտ խունկը» - տե՛ս 6։13-րդ համարի բացատրությունը։
--------------------------------
[28](Էջմիածին թարգ․)նրանց տարայ այն երկիրը, որ երդուել էի նրանց տալ: Այնտեղ տեսան նրանք բոլոր բարձր բլուրները, սաղարթախիտ ծառերը, զոհեր մատուցեցին իրենց աստուածներին, իրենց զոհաբերութիւնների կարգը կատարեցին, ծխեցին իրենց անուշահոտ խունկը, ընծայաբերեցին իրենց նուէրները:
(Արարատ թարգ․) Ես նրանց տարել էի այն երկիրը, որի համար ես երդվել էի, որպեսզի նրանց տամ այն, իսկ նրանք, ամեն բարձր բլուր տեսնելով և ամեն տերևախիտ ծառ տեսնելով, այնտեղ իրենց զոհերը մատուցեցին և իմ բարկությունը գրգռող իրենց մատաղներն այնտեղ տարան, իրենց անուշահոտ խունկն այնտեղ մատուցեցին և այնտեղ թափեցին իրենց թափելու նվերները"։
(Գրաբար) Եւ տարայ զնոսա յերկիրն յոր ամբարձի զձեռն իմ տալ նոցա զնա. և տեսին անդ զամենայն բլուրս բարձր, և զամենայն ծառ վարսաւոր, և զոհեցին անդ դիցն իւրեանց. և կարգեցին անդ զոհս պատարագաց իւրեանց. և արկին զխունկս անուշութեան իւրեանց, ուի նուիրեցին անդ զնուէրս իւրեանց:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: