Ա․ Լոպուխին
15-17․ Մովսեսն ասաց Տիրոջը. [15] «Հոգիների ու բոլոր էակների ո՜վ Տեր Աստված, այս ժողովրդի վրա մի մարդ նշանակի՛ր, որ կարողանա առաջնորդել նրան, որ հանի և տանի նրան այստեղից, որպեսզի Տիրոջ այս ժողովուրդը չնմանվի այն ոչխարներին, որոնք հովիվ չունեն»: (Սինոդական թարգ․)
Ամբողջ կյանքի ընթացքում Մովսեսի հոգածության առարկան Իսրայելի ժողովուրդն էր: Մեղք գործողների նկատմամբ Աստծո բարկության դրսևորման դժվարին պահերին առաջնորդը պատրաստ էր անձամբ իր վրա վերցնելու պատժիչ ճշմարտության ողջ ծանրությունը, որպեսզի պահպանի իրեն տանջողի կյանքն ու բարօրությունը: Եվ հիմա, իմանալով իր մոտալուտ մահվան օրվա մասին, Մովսեսը նախևառաջ այն հոգսով էր տանջվում, որ «Տիրոջ այս ժողովուրդը չնմանվի այն ոչխարներին, որոնք հովիվ չունեն»։
--------------------------------
[15](Էջմիածին թարգ․) Մովսէսն ասաց Տիրոջը.
(Արարատ թարգ․) Մովսեսը խոսեց Տիրոջ հետ և ասաց.
(Գրաբար) Եւ ասէ Մովսէս ցՏէր.
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: