Սուրբ Հովհան Ոսկեբերան
Իսկ եթէ ոչ, թող քեզ յայտնի լինի, արքա՛յ, որ քո աստուածները մենք չենք պաշտում եւ չենք երկրպագում քո կանգնեցրած այդ ոսկէ արձանին:
Տե՛ս, այս երիտասարդների իմաստությունը: Որպեսզի ներկաներն իրենց հնոց նետվելու և մահանալու մեջ Աստծո տկարությունը չտեսնեն, նրանք նախապես խոստովանում են Նրա զորությունը և ասում. «Մեր Աստվածը, որին մենք պաշտում ենք, զորավոր է և կարող է փրկել մեզ բորբոքված կրակի հնոցից»։ Բայց մյուս կողմից, որպեսզի իրենց կրակից փրկվելու դեպքում չմտածեն, որ իրենք վարձատրության և պարգևի համար են ծառայում Աստծուն, ավելացնում են. «Թող քեզ հայտնի լինի, արքա՛, որ քո աստվածները մենք չենք պաշտում և չենք երկրպագում քո կանգնեցրած այդ ոսկե արձանին»։ Այս կերպ նրանք հռչակում են Աստծո զորությունը և ցույց են տալիս իրենց հոգու ամրությունը, որպեսզի ինչ–որ մեկը նրանց մասին չասի այն նույնը, ինչով սատանան զրպարտում է Հոբին: Իսկ ի՞նչ է ասում սատանան Հոբի մասին.. «Մի՞թե Հոբը ձրի է պաշտում Տիրոջը. չէ՞ որ դու ես պաշտպանել նրան արտաքուստ ու նրա տունը՝ ներքուստ, և ամեն ինչ, որ կա նրա շուրջը» (Հոբ․ 1:9–10): Նրանք նախապես փակում են անամոթ շրթունքները, որպեսզի իրենց մասին ոչ ոք չկարողանա այս նույնն ասել:
Նրանք քաջություն և հեզություն ցուցաբերեցին և փողերից ավելի բարձր աղաղակեցին. «Թող հայտնի լինի քեզ, արքա՛»։ Նրանք նույնիսկ խոսքերով չէին ցանկանում վիրավորել տանջողին, այլ միայն ցանկանում էին ցույց տալ իրենց բարեպաշտությունը: Հետո մտածելով, որ Աստծուն կարող է այդպես հաճելի լինել, և Նա է թույլ տվել, որ իրենք այրվեն, և որպեսզի նաև այս պարագայում իրենք ստախոս չլինեն, եզրափակելիս ավելացնում են. «Իսկ եթե ոչ, թող քեզ հայտնի լինի, արքա՛, որ քո աստվածները մենք չենք պաշտում և չենք երկրպագում քո կանգնեցրած այդ ոսկե արձանին»: Եթե նրանք, ենթադրելով, որ Աստված իրապես իրենց չի ազատի, ասեին, որ Տերը մեղքերի համար չի ազատում իրենց, ապա նրանց չէին հավատա: Հետևաբար, թագավորի առաջ նրանք լռում են մեղքերի մասին, սակայն դրանց մասին խոսում են հնոցի մեջ եղած ժամանակ.. այնտեղ նրանք հիշում են իրենց բոլոր մեղքերը: Թագավորի առաջ, սակայն, նրանք ոչ մի նման բան չեն ասում, այլ միայն ասում են, որ չեն դավաճանի բարեպաշտությանը, եթե նույնիսկ այդ պատճառով իրենց այրեն: Ոչ թե պարգևների և հատուցման համար, այլ միայն սիրուց դրդված էին նրանք անում այն, ինչ չէին անում. չնայած այն բանին, որ նրանք գերության և ստրկության մեջ էին, նրանք ոչ մի բարիքից չէին օգտվում, քանզի կորցրել էին իրենց հայրենիքը, ազատությունը և ամբողջ ունեցվածքը: Ինձ մի՛ ասա այն պատիվների մասին, որոնք նրանց տրվել էին թագավորական արքունիքում: Սուրբ և արդար պատանիները հազար անգամ ավելի կնախընտրեին իրենց երկրում ողորմություն հավաքել և վայելել տաճարի գեղեցկությունը, ինչպես ասում էր Դավիթը. «Ես նախընտրեցի ընկեցիկ լինել Աստծու տան մեջ, քան մեղավորների հարկի տակ բնակվել, քանզի ինձ համար քո գավթում լինելու մեկ օրը հազար օր արժե» (Սաղմ. 83:11): Հազար անգամ ավելի պատրաստակամորեն նրանք կհամաձայնվեին վերջինը լինել իրենց հայրենիքում, քան Բաբելոնում թագավորել: Դա տեսանելի է այն բանից, ինչ նրանք Բաբելոնում լինելու դժվարությունների մասին ասում են հնոցի մեջ: Թեև նրանք անձամբ մեծ պատիվներ էին վայելում, սակայն ուրիշների դժբախտությունները տեսնելով՝ դաժանորեն տանջվում էին: Այսպիսին է սրբերի բնության գերազանցությունը. նրանք ո՛չ փառքը, ո՛չ պատիվը և ո՛չ էլ որևէ այլ բան չեն նախընտրում իրենց մերձավորների փրկությունից:
Ինչ վերաբերում է երեք երիտասարդներին (նրանք շատ վաղուց արդեն կատարել են ավետարանական մեծագույն պատվիրանը՝ բոլոր լավ բաներին առաջնություն տալը, քանզի Ավետարանում ասվում է. «Ավելի մեծ սեր ոչ ոք չունի, քան այն, որ մեկն իր կյանքը տա իր բարեկամների համար» (Հովհ. 15:13)): Նրանք կյանք են դրել Աստծու համար: Այդ պատճառով նրանք ասում են. «Մեր Աստվածը, որին մենք պաշտում ենք, երկնքում է. մենք չենք երկրպագում քո կանգնեցրած այդ ոսկե արձանին» (Դան. 3:17–18): «Մեզ համար բավարար է նաև այն վարձատրությունը,– ասում են նրանք,– որ մենք Աստծո համար ենք մեռնում»: Եվ նրանք դա արեցին, քանզի ծիսական օրենքում սահմանված որևէ բան չպահպանելով՝ նրանք այդպիսի քաջություն ցուցաբերեցին:
Ա. Լոպուխին
«Իսկ եթե անգամ դա տեղի չունենա, ապա, միևնույն է, թող քեզ հայտնի լինի, ո՛վ թագավոր, որ մենք քո աստվածներին չենք ծառայելու և քո կանգնեցրած ոսկե արձանին չենք երկրպագելու»։ (Սինոդական թարգ․) [18]
Տե՛ս Դանիելի մարգարեության մեկնություն գլուխ 4(3):16
--------------------------------
[18](Էջմիածին թարգ․) Իսկ եթէ ոչ, թող քեզ յայտնի լինի, արքա՛յ, որ քո աստուածները մենք չենք պաշտում եւ չենք երկրպագում քո կանգնեցրած այդ ոսկէ արձանին:
(Արարատ թարգ․ 3։18) Իսկ եթե ոչ, ապա իմացի՛ր, ո՛վ թագավոր, որ քո աստվածներին մենք չենք պաշտելու և քո կանգնեցրած արձանին չենք երկրպագելու»։
(Գրաբար) Իսկ եթէ ոչ, թող քեզ յայտնի լինի, արքա՛յ, որ քո աստուածները մենք չենք պաշտում եւ չենք երկրպագում քո կանգնեցրած այդ ոսկէ արձանին:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: