1. Եւ էր զատիկն եւ բաղարջակե՛րք յետ երկուց աւուրց: Խնդրէին քահանայապետքն եւ դպիրք՝ եթէ զիա՞րդ զնա նենգա՛ւ կալեալ սպանանիցեն:
2. Բայց ասէին՝ թէ մի՝ ի տաւնի աստ, զի մի՛ խռովութիւն լինիցի ժողովրդեանն:
3. Եւ մինչ է՛ր ի Բեթանիա ի տա՛ն Սիմովնի բորոտի բազմեալ, ե՛կն կին մի որ ունէր շիշ իւղոյ նարդեան՝ ազնուի մեծագնոյ, եւ բեկեալ զշիշն՝ եհե՛ղ ի վերայ գլխոյ նորա:
4. Եւ աշակերտքն՝ զչարէին եւ ասէին. Ընդէ՞ր է կորուստ իւղոյդ այդորիկ:
5. Մա՛րթ էր զայդ եւղ վաճառել՝ աւելի՛ քան երեք հարեւր դահեկանի, եւ տալ աղքատա՛ց: Եւ զայրանայի՛ն նմա յոյժ:
6. Եւ Յիսուս՝ ասէ ցնոսա. Թո՛յլ տուք դմա. զի՞ աշխատ առնէք, զի գործ մի՝ բարի՛ գործեաց դա յիս:
7. Յամենայն ժամ զաղքատս ընդ ձեզ ունիք, եւ յորժամ կամիք՝ կարա՛ւղ էք առնել նոցա բարիս. այլ զիս՝ ո՛չ յամենայն ժամ ընդ ձեզ ունիք:
8. Դա՝ զոր ունէրդ, արա՛ր. յառաջագո՛յն խնգեաց զմարմին իմ ի նշա՛ն պատանաց:
9. Ամէն ասե՛մ ուր եւ քարոզեսցի աւետարանս այս ընդ ամենայն աշխարհ, եւ զոր արար դա՝ խաւսեսցի վասն յիշատակի դորին:
10. Եւ Յուդա Սկարիովտացի մի յերկոտասանից անտի, գնա՛ց առ քահանայապետսն՝ զի մատնեսցէ՛ զնա նոցա:
11. Նոքա իբրեւ լուան՝ խնդացի՛ն, եւ խոստացան նմա տա՛լ արծաթ: Եւ խնդրէր՝ թէ զիա՞րդ պարապով մատնեսցէ զնա:
12. Եւ յառաջնում աւուր բաղարջակերացն՝ յորժամ զզատի՛կն զենուին, ասեն ցնա աշակերտքն. Ո՞ւր կամիս՝ երթիցուք պատրաստեսցուք, զի կերիցես զզատիկն:
13. Եւ առաքէ երկուս, յաշակերտաց անտի՝ եւ ասէ ցնոսա. Երթա՛յք ի քաղաքն, եւ իբրեւ մտանիցէք ի քաղաքն՝ պատահեսցէ ձեզ ա՛յր մի, որ սափոր ջրոյ յո՛ւս ունիցի, երթա՛յք զհետ նորա:
14. Եւ յո՛ր տուն մտանիցէ, ասասջի՛ք ցտանուտէրն. Վարդապե՛տ ասէ՝ ո՞ւր են իջավա՛նքն, ուր աշակերտաւքս ուտիցեմ զզատիկն:
15. Եւ նա ցուցցէ ձեզ վերնատուն մի մեծ՝ զարդարեալ. ա՛նդ պատրաստեսջի՛ք մեզ:
16. Եւ գնացին պատրաստե՛լ աշակերտքն նորա: Եկին ի քաղաքն, եւ գտին որպէս ասացն նոցա. եւ պատրաստեցի՛ն զզատիկն:
17. Եւ իբրեւ երեկոյ եղեւ՝ գա՛յ երկոտասանիւքն հանդերձ:
18. Եւ իբրեւ բազմեցան՝ եւ դեռ ուտէին, ասէ Յիսուս. Ամէն ասե՛մ ձեզ՝ զի մի ոմն ի ձէնջ՝ մատնելո՛ց է զիս, որ ուտէ՛ իսկ ընդիս:
19. Եւ նոքա սկսան տրտմել՝ եւ ասե՛լ մի ըստ միոջէ. Միթէ ե՞ս իցեմ, եւ մեւսն՝ միթէ՝ ե՛ս իցեմ:
20. Նա պատասխանի ետ՝ եւ ասէ ցնոսա. Մի յերկոտասանի՛ց այտի, որ մխեաց ընդ իս ի սկաւառակդ:
21. Այլ որդի մարդոյ երթա՛յ՝ որպէս եւ գրեալ է վասն նորա. բայց վա՛յ իցէ մարդոյն այնմիկ՝ յոյր ձեռս որդին մարդոյ մատնեսցի: Լա՛ւ էր նմա՝ եթէ չէ՛ր իսկ ծնեալ մա՛րդն այն:
22. Եւ մինչդեռ ուտէին, առեալ Յիսուսի հաց՝ աւրհնեա՛ց եւ եբեկ՝ ետ նոցա՝ եւ ասէ. Առէ՛ք՝ ա՛յդ է մարմին իմ:
23. Եւ առեա՛լ բաժակ՝ գոհացաւ ե՛տ նոցա, եւ արբի՛ն ի նմանէ ամենեքեան:
24. Եւ ասէ ցնոսա. Ա՛յս է արիւն իմ նորոյ ուխտի, որ փոխանակ բազմաց հեղու:
25․ Ամէն ասե՛մ ձեզ, թէ ո՛չ եւս յաւելից ըմպել ի բերոյ որթոյ, մինչեւ ցա՛ւրն ցայն՝ յորժամ արբից զնա նո՛ր յարքայութեան Աստուծոյ:
26. Եւ գոհացեալ՝ ելին ի լեառն Ձիթենեաց:
27. Եւ ասէ ցնոսա Յիսուս. Ամենեքի՛ն գայթագղելոց էք յինէն յայսմ գիշերի: Զի գրեալ է, թէ հարից զհովիւն՝ եւ ոչխարքն ցրուեսցի՛ն:
28. Այլ յետ յարութեան իմոյ՝ յառաջագոյն երթայց քան զձեզ ի Գալիլեա:
29. Պատասխանի ետ Պե՛տրոս՝ եւ ասէ ցնա. Թէպէտ եւ ամենեքեան գայթագղեսցին, այլ ես՝ ո՛չ:
30. Եւ ասէ ցնա Յիսուս. Ամէն ասե՛մ քեզ. թէ դո՛ւ իսկ՝ յայսմ գիշերի մինչչե՛ւ հաւու խաւսեալ իցէ՝ երի՛ցս ուրասցես զիս:
31. Իսկ Պե՛տրոս առաւե՛լ եւս պնդէր եւ ասէր. Եթէ մեռանե՛լ եւս հասանիցէ ընդ քեզ, զքեզ ո՛չ ուրացայց: Նոյնպէս եւ ամենեքեա՛ն ասէին:
32. Գա՛ն ի գեղն՝ որում անուն էր՝ Գեսեմանի. եւ ասէ ցաշակերտսն. Նստարո՛ւք աստ՝ մինչ ես յաղաւթս կացից:
33. Եւ առնու ընդ իւր զՊե՛տրոս եւ զՅա՛կովբոս եւ զՅովհա՛ննէս, եւ սկսաւ տխրել՝ եւ հոգալ:
34. Յայնժամ ասէ ցնոսա. Տրտո՛ւմ է անձն իմ մինչեւ ի մահ, մնացէ՛ք աստ՝ եւ արթո՛ւն կացէք:
35. Եւ մատուցեալ սակաւիկ մի յառաջ, անկա՛ւ ի վերայ երեսաց իւրոց յերկիր. եւ կայր յաղա՛ւթս, զի եթէ հնա՛ր ինչ է՝ անցցէ՛ ի նմանէ ժամն:
36. Եւ ասէ. Աբբա՛, հա՛յր, ամենայն ինչ՝ քեզ հնարաւո՛ր է, անցո՛ զբաժակս զայս յինէն: Բայց ո՛չ որպէս ես կամիմ՝ այլ որպէս դո՛ւ կամիս:
37. Եւ գայ՝ գտանէ զնոսա զի ննջէի՛ն, եւ ասէ զՊետրոս. Սիմովն ննջե՞ս. ո՞չ կարացեր ժամ մի արթո՛ւն կալ:
38. Արթո՛ւն կացէք եւ յաղաւթս կացէք, զի մի՛ մտջիք ի փորձութիւն: Ոգիս յաւժա՛ր է՝ բայց մարմինս տկա՛ր:
39. Եւ դարձեալ՝ չոգաւ եկաց յաղաւթս, եւ զնո՛յն բանս ասաց:
40. Դարձաւ միւսանգամ անդրէն՝ եւ եգիտ զնոսա ի քո՛ւն. քանզի էին աչք նոցա ծանրացեալ՝ եւ ո՛չ գիտէին թէ զի՞նչ պատասխանի տայցեն նմա:
41. Գա՛յ երրորդ անգամ, եւ ասէ ցնոսա. Ննջեցէ՛ք այսուհետեւ եւ հանգերո՛ւք, զի հասեա՛լ է վախճան: Ե՛կն ժամ, եւ ահա մատնի՛ որդի մարդոյ ի ձեռս մեղաւորաց:
42. Ա՛ւն արիք գնասցո՛ւք. զի ահաւասիկ՝ մերձեցա՛ւ որ մատնելոցն է զիս:
43. Եւ մինչդեռ նա զայն խաւսէր, գա՛յ Յուդա Սկարիովտացի՝ մի յերկոտասանի՛ց անտի, եւ ընդ նմա ամբո՛խ սուսերաւք եւ բրաւք՝ ի քահանայապետիցն եւ ի դպրաց եւ ի ծերոց:
44. Տուեալ էր նշան մատնչին՝ եւ ասէր. Ընդ որում ես համբուրեցից՝ նա՛ կալջի՛ք զնա՝ եւ տարջի՛ք զգուշութեամբ:
45. Եւ մատուցեալ վաղվաղակի՝ ասէ՛ ցնա. Ռա՛բբի, ռա՛բբի. եւ համբուրեա՛ց զնա:
46. Եւ նոքա արկի՛ն ի նա ձեռս՝ եւ կալան զնա:
47. Եւ մի ոմն յայնցանէ որ զնովաւն կային՝ ձգեաց սուր, եւ եհա՛ր զծառայ քահանայապետին, եւ ի բա՛ց եհան զունկն նորա:
48. Պատասխանի ետ Յիսուս եւ ասէ ցնոսա. Իբրեւ ի վերայ աւազակի՛ ելէք սուսերաւք եւ բրաւք՝ ունել զիս:
49․ Հանապազ առ ձեզ էի՝ եւ ուսուցանէի ի տաճարին, եւ ո՛չ կալարուք զիս. այլ զի լցցին գիրք մարգարէիցն:
50․ Յայնժամ թողին զնա աշակերտքն ամենեքին՝ եւ փախեան:
51․ Եւ ոմն երիտասարդ զհետ երթայր նորա՝ արկեալ զիւրեւ կտա՛ւ մի ի մերկուց. ունէին զնա երիտասարդքն:
52․ Եւ նորա թողեալ զկտաւն՝ փախեա՛ւ մե՛րկ ի նոցանէ:
53․ Եւ տարան զՅիսուս առ քահանայապետն Կայիափա. եւ գայի՛ն ընդ նմա ամենայն քահանայապետքն՝ եւ դպիրք եւ ծերք:
54․ Եւ Պե՛տրոս երթայր ի հեռաստանէ զհետ նորա՝ մինչեւ ի նե՛րքս իսկ ի գաւի՛թ քահանայապետին, եւ նստէ՛ր ընդ սպասաւորսն, եւ ջեռնո՛յր առ լուսովն:
55․ Իսկ քահանայապետքն՝ եւ ամենա՛յն ատեանն՝ խնդրէին հակառա՛կ Յիսուսի վկայութիւն ինչ, զի սպանանիցեն զնա. եւ ո՛չ գտանէին:
56․ Զի բազում սուտ վկայութիւն վկայէին զնմանէ, եւ նման միմեանց՝ ո՛չ էին վկայութիւնքն:
57․ Այլք՝ յարուցեալ վկայէին սո՛ւտ զնմանէ, եւ ասէին:
58․ Թէ մեք լուաք ի դմանէ զի ասէր. Ես քակեցից զտաճա՛րդ զայդ ձեռագործ, եւ զերիս աւուրս շինեցից ա՛յլ առա՛նց ձեռագործի:
59․ Սակայն եւ այնպէս՝ չէ՛ր նման վկայութիւնն նոցա:
60․ Ապա յարուցեալ քահանայապետն ի մէջ՝ հարցանէր զՅիսուս՝ եւ ասէր. Ո՞չինչ տաս պատասխանի, զի՛նչ դոքա՛ զքէն վկայեն:
61․ Եւ նա՝ լո՛ւռ եւ եթ կայր՝ եւ չտա՛յր ինչ պատասխանի: Դարձեալ քահանայապետն հարցանէր զնա կրկի՛ն անգամ եւ ասէր. Դո՞ւ ես Քրիստոս որդի Աստուծոյ աւրհնելոյն:
62․ Պատասխանի ետ Յիսուս՝ եւ ասէ ցնա. Դու ասացեր թէ ես եմ: Բայց տեսանիցէք զորդի մարդոյ նստեալ ընդ աջմէ զաւրութեան, եւ եկեա՛լ ընդ ամպս երկնից:
63․ Եւ քահանայապետն պատառեա՛ց վաղվաղակի զպատմուճանս իւր՝ եւ ասէ: Զի՞նչ եւս պիտոյ են մեզ վկայք,
64․ ահա՛՝ լուայք ամենեքին զհայհոյութիւն ի բերանո՛յ դորա, զիա՞րդ թուի ձեզ: Եւ ամենեքեան դատապարտեցին զնա՝ թէ մահապա՛րտ է:
65․ Եւ ոմանք՝ սկսան թքանե՛լ ընդ երեսս նորա. ձո՛րձ զգլխով արկանել՝ կռփել եւ ասել. Մարգարեա՛ց մեզ Քրիստոսդ՝ ո՞վ է այն որ եհարն զքեզ: Եւ սպասաւորքն ապտա՛կս հանէին նմա:
66․ Եւ Պե՛տրոս մինչդեռ էր ի խոնարհ ի գաւթին, գա՛յ աղախին մի քահանայապետին,
67․ եւ տեսանէ զնա զի ջեռնոյր. հայեցա՛ւ ընդ նա՝ եւ ասէ. Եւ դո՛ւ ընդ Յիսուսի Նազովրեցւոյ էիր:
68․ Նա՝ ուրացա՛ւ եւ ասէ. Ո՛չ ճանաչեմ, եւ ո՛չ գիտեմ զի՛նչ դո՛ւդ ասես: Եւ իբրեւ ե՛լ յարտաքին գաւիթն, եւ հա՛ւ խաւսեցաւ:
69․ Դարձեալ ետես զնա աղախինն, եւ սկսաւ ասել ցայնոսիկ որ շուրջն կային, թէ եւ սա՛ ի նոցանէ է:
70․ Եւ նա դարձեալ ուրացա՛ւ: Եւ յետ սակաւ միոյ՝ դարձեալ որ շուրջն կային ասե՛ն ցՊե՛տրոս. Արդարեւ եւ դո՛ւ ի նոցանէ՛ ես, քանզի գալիլեացի՛ ես, եւ խաւսքդ իսկ քո նմա՛ն են:
71․ Եւ սկսաւ նզովել՝ երդնուլ եւ ասել, թէ ո՛չ գիտեմ զայրն՝ զորմէ դուքդ ասէք:
72․ Եւ նոյն ժամայն կրկին հա՛ւ խաւսեցաւ: Եւ յիշեաց Պե՛տրոս զբանն՝ զոր ասաց ցնա Յիսուս, թէ չե՛ւ իցէ հաւու երիցս խաւսեալ՝ զի դու երիցս ուրասցես զիս, եւ սկսաւ լա՛լ:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: