1. Եւ իբրեւ եղեւ ելանել մեզ եւ մեկնել ի նոցանէ, հանդէպ գնացեալ եկաք ի կո՛վ: Եւ ի վաղիւ անդր ի Հռովդոն, եւ անտի ի Պատարա՛յ:
2. Եւ գտեալ նաւ մի զի երթայր ի Փիւնիկէ, ելեալ ի նա գնացա՛ք:
3. Եւ յայտ եղեալ Կիպրեայ, թողաք զնա ի ձախակո՛ղմ, նաւեցաք յԱսորի՛ս եւ իջա՛ք ի Տիւրոս. քանզի ա՛նդ էր նաւն թափելոց զբեռինսն:
4. Եւ գտեալ զաշակերտսն, կացա՛ք անդ աւուրս եւթն. որք ասէին ցՊաւղոս ի ձեռն հոգւոյն, մի՛ ելանել յԵրուսաղէմ:
5. Եւ իբրեւ եղեւ մեզ կատարել զաւուրսն, ելեալ գնացաք. եւ յուղարկեալ զմեզ ամենեցուն, հանդերձ կանա՛մբք եւ որդւովք՝ մինչեւ արտաքոյ քաղաքին: Եդեալ ծունր առ ծովեզերին՝ կացաք յաղաւթս.
6. եւ հրաժարեալք ի միմեանց՝ եւ ելա՛ք ի նաւն. եւ նոքա դարձան յիւրեանց տեղիս:
7. Եւ մեր զնաւն առխեթեալ ի Տիւրոսէ՝ հասաք ի Պտղոմեդայ. եւ ողջոյն տուեալ եղբարց, եղեաք աւր մի առ նոսա:
8. Եւ ի վաղիւ անդր ելեալ անտի՝ եկա՛ք ի Կեսարիայ. եւ մտեալ յապարանսն Փիլիպպոսի աւետարանչի, որ էր յեւթա՛նց անտի, ագա՛ք առ նմա:
9. Նորա էին դստերք չորք կո՛յսք՝ մարգարէ՛ք:
10. Եւ ի լինելն մեր անդ աւուրս բազումս, է՛ջ ոմն ի Հրեաստանէ անուն Ադաբոս:
11. Եւ եկեալ առ մեզ, առեալ զգաւտին Պաւղոսի՝ կապեա՛ց զոտս եւ զձեռս իւր, եւ ասէ. Ա՛յսպէս ասէ Հոգին Սուրբ. զայրն որոյ գաւտիս այս է, ա՛յսպէս կապեսցեն յԵրուսաղէմ հրեայք, եւ մատնեսցեն զնա ի ձեռս հեթանոսաց:
12. Եւ իբրեւ լուաք զայն, աղաչեցաք մեք, եւ որ ի տեղւոջն էին՝ չելանե՛լ նմա յԵրուսաղէմ:
13. Յայնժամ պատասխանի ետ Պաւղոս եւ ասէ. զի՞նչ գործեցէքդ՝ զի՞ լայքդ եւ ճմլեցուցանէք զսիրտ իմ. քանզի ես՝ ո՛չ միայն կապելոյ, այլ եւ մեռանելոյ յԵրուսաղէմ պատրաստ եմ վասն անուանն Տեառն Յիսուսի Քրիստոսի:
14. Եւ ի չանսալն նորա՝ լռեցաք, եւ ասեմք. Տեառն կամք լիցին:
15. Եւ յետ աւուրցն այնոցիկ՝ հանդերձեալ ելանէա՛ք յԵրուսաղէմ:
16. Եկի՛ն ընդ մեզ եւ յաշակերտաց անտի կեսարացւոց, եւ տանէին զմեզ առ որում վա՛նս ունելոց էաք՝
17. Մնասովնի ումեմն կիւպրացւոյ առաջին աշակերտի: Եւ ի մտանելն մեր յԵրուսաղէմ, խնդութեամբ ընկալան զմեզ եղբարք:
18. Իսկ ի վաղիւ անդր եմուտ Պաւղոս ընդ մեզ առ Յա՛կովբոս. եւ եկին ամենայն երիցունքն:
19. Եւ ողջոյն տուեալ նոցա՝ պատմէ՛ր մի ըստ միոջէ զոր արար Աստուած ի հեթանոսս ի ձեռն պաշտաման նորա:
20. Եւ նոցա լուեալ՝ փառաւո՛ր առնէին զԱստուած: Եւ ասեն ցնա. Տեսանե՞ս ե՛ղբայր՝ քանի՛ բիւրք են հաւատացելոցն հրէից, եւ ամենեքեան նախանձաւոր աւրինացն են:
21. Բայց իրազե՛կ եղեն վասն քո՝ թէ ապստամբութիւն ուսուցանես ի Մովսիսէ՝ որոց ի հեթանոսս ամենայն հրեայք են, ասես՝ մի՛ թլփատել նոցա զորդիս, եւ մի՛ ըստ կրաւնից աւրինացն գնալ:
22. Արդ՝ զի՞նչ լինիցի ապաքէն լսեն, թէ եկեալ ես.
23. արդ զայս արա՛ զոր ասեմք քեզ. են ի մեզ արք չորք ուխտադի՛րք յանձինս իւրեանց,
24. զնոսա առեալ սրբեսցի՛ս ընդ նոսա. եւ ծախեա՛ ինչ ի նոսա՝ զի գերծցեն զգլուխս իւրեանց. եւ գիտասցեն ամենեքին, թէ զորոց իրազե՛կն եղեն զքէն՝ ո՛չ ի՛նչ այլ միաբանիս եւ դո՛ւ պահել զաւրէնսն:
25. Բայց վասն հաւատացելոցն հեթանոսաց, մեք առաքեցա՛ք՝ որպէս ընտրեցաք, մի՛ ինչ այնպիսի պահել նոցա. բայց միայն զգուշանա՛լ նոցա ի կռոց զոհելոյ, եւ յարենէ, եւ ի հեղձուցելոյ, եւ ի պոռնկութենէ:
26. Յայնժամ Պաւղոսի առեալ զարսն՝ ի վաղիւ անդր ընդ նոսա սրբեալ եմո՛ւտ ի տաճարն. յա՛յտ առնել զկատարումն աւուրցն սրբութեան, մինչեւ մատեաւ ի վերայ իւրաքանչիւր ուրուք ի նոցանէ պատարագ:
27. Եւ իբրեւ մերձ էին եւթն աւուրքն ի կատարել, տեսեալ զնա ի տաճարին ասիացւոց հրէիցն՝ զեղուի՛ն զնովաւ զամենայն ամբոխն: Եւ արկեալ ի նա ձեռս՝ աղաղակէին.
28. Ա՛րք իսրայէլացիք՝ աւգնեցէ՛ք. ա՛յս ա՛յր է՝ որ հակառա՛կ ժողովրդեանն եւ աւրինացն եւ տեղւոյս այսորիկ՝ ամենեցուն ամենայն ուրեք ուսուցանէ. մինչեւ հեթանո՛սս եւս եմոյծ ի տաճարն՝ եւ պղծեա՛ց զսուրբ տեղիսն:
29. Քանզի էր յառաջագոյն տեսեալ զՏրոփիմոս զեփեսացի ի քաղաքին ընդ նմա. զոր կարծէին եթէ ի տաճա՛ր անդր եմոյծ Պաւղոս:
30. Շարժեցա՛ւ քաղաքն ամենայն, եւ կուտեցա՛ւ ժողովուրդն. եւ առեալ զՊաւղոս ձգէին արտաքոյ տաճարին. եւ վաղվաղակի փակեցա՛ն դրունքն,
31. եւ խնդրէին զնա սպանանել: Եհաս զրոյց ի հազարապետ գնդին, եթէ խռովեա՛լ է ամենայն Երուսաղէմ:
32. Որոյ անդէն առեալ զաւրականս եւ հարիւրապետս՝ դիմեա՛ց ի վերայ նոցա: Եւ նոցա տեսեալ զհազարապետն եւ զզաւրականսն, դադարեցի՛ն ի հարկանելոյ զՊաւղոս:
33. Յայնժամ մատուցեալ հազարապետն կալաւ զնա, եւ հրամայեաց կապե՛լ կրկին շղթայիւք, եւ հարցանէր թէ ո՞վ իցէ, եւ զի՞նչ իցէ արարեալ:
34. Այլք՝ ա՛յլ իմն աղաղակէին զնմանէ յամբոխին. իբրեւ ո՛չ կարաց գիտել զստոյգն վասն ամբոխին, հրամայեաց ածե՛լ զնա ի բանակն:
35. Եւ իբրեւ եհաս յաշտիճանսն, դէպ եղեւ բառնա՛լ բերել զնա ի զաւրականացն՝ վասն բռնութեան ամբոխին:
36. Քանզի զհետ երթայր բազմութիւն ժողովրդեանն, եւ ասէին՝ բա՛րձ զդա:
37. Մինչ դեռ մտանելոց էր Պաւղոս ի բանակն, ասէ ցհազարապետն. Եթէ արժա՞ն իցէ ինձ խաւսել ընդ քեզ: Եւ նա ասէ. Յունարէն գիտե՞ս.
38. մի արդեւք՝ դո՞ւ իցես եգիպտացին, որ յառա՛ջ քան զայս աւուրս ապստամբեցուցեր եւ հաներ յանապատ չո՛րս հազարս արս՝ սիկարեանս:
39. Եւ ասէ Պաւղոս. Ես եմ այր հրեա՛յ, ի Տարսոնէ կիլիկեցւոց, ո՛չ աննշան քաղաքի քաղաքացի. աղաչեմ զքեզ հրամայեա՛ ինձ խաւսել առ ժողովուրդդ.
40. Եւ ի հրամայելն նորա, Պաւղոս կացեալ ի վերայ աշտիճանացն՝ շարժեա՛ց զձեռն ժողովրդեանն: Իբրեւ բազում լռութիւն լինէր, սկսաւ բարբառել հեբրայեցւո՛ց բարբառովն՝ եւ ասէ:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: