1. Եւ եղեւ յԻկոնիոն ի միասին մտանե՛լ նոցա ի ժողովուրդ հրէիցն, եւ խաւսել նոյնպէս. մինչեւ հաւանե՛լ հրէից եւ յունաց բազմաց յոյժ:
2. Բայց անհաւան հրեայքն յարուցին եւ չարացուցի՛ն զանձինս հեթանոսացն ի վերայ եղբարց:
3. Բազո՛ւմ ժամանակս շրջէին, համարձակեալք Տեառն վկայութեամբ, բանիւ շնորհաց իւրոց. եւ տալ նշանս եւ արուե՛ստս լինելոյ ի ձեռս նոցա:
4. Եւ եղեն հերձուա՛ծք բազմութեան քաղաքին. ոմանք ի հրեայսն, եւ ոմանք յառաքեա՛լսն:
5. Իբրեւ եղեւ դիմել հեթանոսացն եւ հրէից իշխանաւքն իւրեանց՝ ի թշնամանել եւ ի քարկոծե՛լ զնոսա,
6. ազդ եղեալ նոցա՝ փախեա՛ն ի քաղաքսն լիկոնացւոց, ի Լիւստրեայ եւ ի Դերբէ՝ եւ շուրջ զգաւառաւն եւ ա՛նդ աւետարանէին:
7. Եւ այր ոմն լիւստրացի տկա՛ր յոտից նստէր՝ կա՛ղ յորովայնէ մաւր իւրոյ, որոյ երբէք չէ՛ր գնացեալ:
8. Սա՛ լուա՛ւ զխաւսսն Պաւղոսի, որոյ հայեցեալ ի նա եւ տեսեալ՝ թէ՛ ունի հաւատս փրկութեան,
9. ասէ մեծաձայն. Քե՛զ ասեմ յանուն Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի, յո՛տն կաց ի վերայ ոտից քոց ուղիղ: Եւ վազվազէր՝ եւ գնայր:
10. Եւ ժողովրդոցն տեսեալ զոր արարն Պաւղոս, բարձին զձայնս իւրեանց Լիկոնարէն, եւ ասեն. Աստուածք նմանեալ մարդկան իջի՛ն առ մեզ:
11. Եւ կոչէին զԲառնաբաս Դիո՛ս, եւ զՊաւղոս Հերմէ՛ս, քանզի նա՛ էր առաջնորդ բանին:
12. Իսկ քուրմն Դիայ որ կայր առաջի՛ քաղաքին, ցուլս եւ պսակս հասուցեալ ի դուռն հանդերձ բազմութեամբքն՝ կամէր զոհել:
13. Եւ լուեալ առաքելոցն Բառնաբայ եւ Պաւղոսի, պատառեալ զհանդերձս իւրեանց՝ արտա՛քս վազեցին յամբոխէն. աղաղակէին՝
14. եւ ասէին. Արք՝ զի՞նչ գործէք զայդ. մեք ձեզ նմանաւղք կարեաւք մարդիկ եմք. աւետարանե՛լ ձեզ յայդպիսի ունայնութեանց դառնալ յԱստուած կենդանի. որ արար զերկինս եւ զերկիր, եւ զծով՝ եւ զամենայն որ ի նոսա:
15. Որ յանցեալ ազգսն թո՛յլ ետ ամենայն հեթանոսաց գնա՛լ ի ճանապարհս իւրեանց:
16. Եւ սակայն ո՛չ եթէ առանց վկայութեան զինքն եթող, բարերարութեամբն տա՛լ յերկնից ձեզ անձրեւս, եւ ժամանակս պտղաբերս. լնո՛ւլ կերակրովք եւ ուրախութեամբ զսիրտս ձեր:
17. Եւ զայս ասացեալ՝ հազի՛ւ լռեցուցանէին զժողովուրդսն ի չզոհելոյ նոցա. այլ գնա՛լ յիւրաքանչիւր տեղիս:
18. Եւ ի շրջելն նոցա եւ յուսուցանել, եկի՛ն հասին յԱնտիոքէ եւ յԻկոնիէ հրեայք: Եւ ի վիճել նոցա համարձակութեամբ, պատրեցին զժողովուրդսն ի բա՛ց կալ ի նոցանէ, եւ ասէին թէ ոչինչ ճշմարտութիւն ասեն, այլ զամենայն ստեն: Եւ քարկոծեալ զՊաւղոս քարշեցին արտա՛քս քան զքաղաքն, եւ համարէին զնա մեռեա՛լ:
19. Եւ ի պատել զնովաւ աշակերտացն, յարեա՛ւ եմուտ ի քաղաքն: Եւ ի վաղիւ անդր ել Բառնաբաւ հանդերձ ի Դերբէ:
20. Աւետարանեալ ի քաղաքին յայնմիկ՝ եւ աշակերտեալ զբազումս, եւ դարձա՛ն ի Լիւստրայ՝ եւ յԻկոնիոն՝ եւ յԱնտիոքիայ:
21. Հաստատեալ զանձինս աշակերտելոցն՝ եւ մխիթարեալ. կալ հաստատո՛ւն ի հաւատսն. եւ թէ բազում նեղութեամբ պարտ է մեզ մտանել յարքայութիւն Աստուծոյ:
22. Ձեռնադրեցին նոցա ըստ եկեղեցեաց երիցո՛ւնս. աղաւթս արարեալ հանդերձ պահովք, յա՛նձն արարին զնոսա Տեառն՝ յոր հաւատացեա՛լ էին:
23. Եւ շրջեալ ընդ Պիսիդայ՝ եկի՛ն ի Պամփիւլեայ:
24. Եւ խաւսեցեալ ի Պերգէ զբանն Տեառն, իջի՛ն յԱտտալիայ:
25. Եւ անտի նաւարկեալ՝ գնացին յԱնտիոք ուստի էին: յա՛նձն արարեալ շնորհացն Աստուծոյ՝ ի գործն զոր կատարեցին:
26. Եկեալ ժողովեալ զեկեղեցին՝ պատմեցի՛ն որչափ արար Աստուած ընդ նոսա. եւ զի եբաց հեթանոսաց դո՛ւռն հաւատոց.
27. շրջեցան ժամանակս ոչ սակաւս ընդ աշակերտսն:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: