Հովհաննես Ծործորեցի
Մարդու թշնամիները իր տնեցիները կը լինեն:
Եվ մարդու թշնամիները նրա ընտանիքի անդամներն են:
[Տերը] բազում բարիքներից ավելի մեծ այս հնազանդությունն է պահանջում՝ արհամարհել ազգատոհմին, հորն ու մորը և նրանց համար թշնամի դառնալ Իրեն աշակերտելու պատճառով, որով վեր կկանգնեն մարմնավոր ընտանությունից ու աշխարհիկ բաներից: Նաև՝ հրեաները (որ Քրիստոսի ընտանիքն էին ոչ միայն աստվածպաշտության ու մարգարեներին քաջատեղյակ լինելու, այլև ազգակցության պատճառով՝ ըստ այսմ. «Մարմինս նրանցից է» (Ովս․ 9:12), ըստ Պողոսի. «Նրանցից է Քրիստոսն ըստ մարմնի» (Հռոմ. 9:5), որ մարդ դարձավ նրանցից [վերցրած] կատարյալ բնությամբ՝ մարդացավ հոգով, մարմնով ու մտքով) հակառակեցին Նրա ուսմունքին, մանավանդ քահանայապետերն ու օրենսգետները՝ Նրա տան անդամները, և թշնամու պես մերժեցին՝ ըստ այսմ. «Կապենք արդարին, ով անհաճո եղավ մեզ» (Ես. 3:10), և տակավին նույն թշնամության մեջ են մնում:
Իսկ այլաբանորեն՝ բնական ախտերը՝ ցանկությունը, հաճույքը, երկյուղը, տրտմությունը, սրտմտությունը, բարկությունը, նաև զգայարանները, մի ընտանիք լինելով, երբ թշնամիների հետ են միաբանվում, վնասում են մեզ:
Ստեփանոս Սյունեցի
Մարդու թշնամիները իր տնեցիները կլինեն։
Տե՛ս Մեկնություն Ավետարան ըստ Մատթեոսի գլուխ 10:34
Մաղաքիա արք. Օրմանյան
Մարդու թշնամիները իր տնեցիները կը լինեն:
Տե՛ս Մեկնություն Ավետարան ըստ Մատթեոսի գլուխ 10:17
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: