Ծննդոց գրքի մեկնություն 24:32

Ա. Լոպուխին

32-33. Մարդը մտավ տուն, իսկ Լաբանը ուղտերի վրայից հանեց թամբերը։ Ուղտերին հարդ ու խոտ տվեցին, նաև ջուր՝ նրա ու նրա հետ եկածների ոտքերը լվալու համար։ [32] Նրանց առաջ հաց դրեցին, որ ուտեն։ Ծառան ասաց. «Չեմ ուտի, մինչև չասեմ ասելիքս»: Նրանք ասացին. «Խոսի՛ր»: (Սինոդական թարգ․)
   
   Այս պատկերի բոլոր մանրամասները միանգամայն իրական են և ճշմարտացի:
--------------------------------
[32](Էջմիածին թարգ․) Մարդը մտաւ տուն, իսկ Լաբանը ուղտերի վրայից հանեց թամբերը: Ուղտերին յարդ ու խոտ տուեցին եւ ջուր՝ նրա ու նրա հետ եկածների ոտքերը լուալու համար:
(Արարատ թարգ․) Եվ մարդը տուն եկավ: Լաբանն արձակեց ուղտերի կապերը, նրանց հարդ ու ճարակ տվեց, նաև ջուր տվեց նրա և նրա հետ եղող մարդկանց ոտքերը լվանալու համար:
(Գրաբար) և երդմնեցուցից զքեզ ի Տէր, յԱստուած երկնից, և յԱստուած երկրի, զի մի՛ առցես կին որդւոյ իմում Իսահակայ ի դստերաց Քանանացւոց յորոց միջի ե՛ս բնակեմ։Եմո՛ւտ այրն ի տուն անդր, և իջոյց ուղտուցն։ Եւ ետուն յարդ և խոտ ուղտուցն, և ջուր լուանալոյ ոտից նորա, և ոտից նոցա որ ընդ նմայն էին։