Մաղաքիա արք. Օրմանյան
օրհնեա՜լ լինի մեր հօր՝ Դաւթի թագաւորութիւնը, որ գալիս է: Խաղաղութի՜ւն՝ երկնքում եւ փա՜ռք՝ բարձունքներում»:
Տե՛ս Մեկնություն Ավետարան ըստ Մարկոսի գլուխ 11:8
Թեոֆիլակտ Բուլղարացի
օրհնյա՜լ լինի մեր հոր՝ Դավթի թագավորությունը, որ գալիս է: Խաղաղությո՜ւն՝ երկնքում և փա՜ռք՝ բարձունքներում»:
Նրանք Քրիստոսի թագավորությունը «Դավթի թագավորություն» են անվանում նախ այն պատճառով, որ Քրիստոսը սերում էր Դավթի սերնդից, և երկրորդ, քանի որ Դավիթ նշանակում է «ուժեղ ձեռք»: Եվ ուրիշ ո՞վ կարող է այդքան ուժեղ ձեռք ունենալ, որքան Տերը, ում ձեռքերն այդպիսի հրաշալի գործեր կատարեցին:
Ա․ Լոպուխին
օրհնյա՜լ լինի մեր հոր՝ Դավթի թագավորությունը, որ գալիս է: Խաղաղությո՜ւն՝ երկնքում և փա՜ռք՝ բարձունքներում»: (Սինոդական թարգմ․) [10]
«Օրհնյա՜լ լինի նա, որ գալիս է» («Տիրոջ անունով» արտահայտությունը լավագույն ձեռագրերում առկա չէ) «մեր հոր՝ Դավթի թագավորությունը, փա՜ռք՝ բարձունքներում»։ Սա նշանակում է, որ ժողովուրդը Քրիստոսին ճանաչում է որպես Դավթի օրինական հետնորդ, Ում մեջ և Ում հետ պետք է սկսվեր բոլորի կողմից սպասված խոստման Թագավորությունը: Մարկոսի Ավետարանի ընթերցողները մինչ այժմ մի քանի անգամ կարդացել են «Աստծո արքայության» մասին (տե՛ս 1։14, 4։11, 8։39), որը շուտով պետք է սկսվեր (տե՛ս 1։15)։ Եթե այժմ ժողովուրդը մոտեցող թագավորությունը անվանում է «Դավթի», ապա դրանով նա ցանկանում է ասել, որ Աստված Հիսուսին է դարձրել այս Աստվածային Թագավորության Թագավորը, որին կույրը կոչում է Դավթի Որդի (Մարկ. 10։47), և որ մոտ ապագայում պետք է սպասել այս Թագավորության հաստատմանը:
--------------------------------
[10] (Էջմիածին թարգ․) օրհնեա՜լ լինի մեր հօր՝ Դաւթի թագաւորութիւնը, որ գալիս է: Խաղաղութի՜ւն՝ երկնքում եւ փա՜ռք՝ բարձունքներում»:
(Արարատ թարգմ․) օրհնյա՜լ է մեր հոր՝ Դավթի թագավորությունը, որ գալիս է։ Օվսաննա՜ Բարձրյալին »։
(Գրաբար) Աւրհնեա՛լ որ գասդ յանուն Տեառն. Ա՛ւրհնեալ թագաւորութիւնդ եկեալ հաւր մերոյ Դաւթի. խաղաղութիւն յերկինս՝ եւ փա՛ռք ի բարձունս:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: