Ա. Լոպուխին
«Իսկ հիմա լսի՛ր այս, ո՛վ դու հեշտասեր, որ անհոգ ապրում ես և սրտիդ մեջ ասում ես. «Ես եմ, և ինձ նման ուրիշը չկա. իբրև այրի չպիտի նստեմ և չպիտի գիտենամ, թե ինչ է երեխաների կորուստը»»։ [8] (Սինոդական թարգ․)
8-րդ համարից մինչև 11-րդ համարը ներառյալ խոսք է գնում Բաբելոնի կործանման հանկարծակիության, նրա կատարյալ շփոթության ու անօգնականության մասին։
Այս կոչն ուղղված է Բաբելոնին և մատնանշում է նրա գլխավոր հատկությունները՝ հիշեցնելով առաջին համարի խոսքերը («հեշտասեր», «անհոգ ապրող»):
--------------------------------
[8](Էջմիածին թարգ․) Արդ, լսի՛ր այս, ո՛վ դու փափկասուն, որ նստել էիր ինքնագոհ եւ սրտիդ մէջ ասում էիր, թէ՝ «Ե՛ս եմ, եւ ինձ հաւասար ոչ ոք չկայ, որբեւայրութիւն չեմ քաշելու եւ որբութիւն չեմ ճանաչելու»:
(Արարատ թարգ․) Իսկ հիմա լսի՛ր այս, ո՛վ դու հեշտասեր, որ նստած ես ապահով և սրտիդ մեջ ասում ես. «Ես եմ, և ինձնից բացի մեկը չկա. իբրև այրի չպիտի նստեմ և անզավակություն չպիտի գիտենամ»։
(Գրաբար) Եւ արդ լուր զայս փափուկդ, որ նստէիր յանձնապաստան. եւ ասէիր ի սրտի քում թէ ես եմ, եւ չիք ոք իմ ընկեր: ոչ նստայց յայրութեան, եւ ոչ ծանեայց զսրբութիւն:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: