Եզեկիելի մարգարեության մեկնություն 18։24

Ա. Լոպուխին

«Եվ եթե արդարը հետ դառնա իր արդարությունից և անիրավություն գործի, եթե գործի այն բոլոր պղծությունները, որոնք գործում է անօրենը, նա մի՞թե կապրի. նրա բոլոր բարի գործերը, որոնք նա արել է, չպիտի հիշվեն. իր անօրինության պատճառով, որը նա գործում է, և իր մեղքերի պատճառով, որոնցով մեղանչում է, նա պիտի մեռնի»։ [24] (Սինոդական թարգ․)
   

   Մարգարեն դիտարկում է նաև հակառակ, տխրահռչակ պարագան, երբ արդարը գայթակղության մեջ է ընկնում։ Նրա մեղքերն անխուսափելիորեն հանգեցնելու են կործանման, և Աստված այդ ամենի մեջ մեղավոր չէ։
--------------------------------
[24](Էջմիածին թարգ․) Իսկ եթէ արդարն իր արդարութիւնից շեղուի, անարդարութիւն գործի, ըստ անօրէն մարդու կատարած բոլոր անօրէնութիւնների՝ նրա կատարած բոլոր արդար գործերն էլ չեն յիշուելու: Այն մեղքերի համար, որոնց մէջ նա ընկել է, եւ այն յանցանքների համար, որ գործել է, - դրանց մէջ էլ մեռնելու է:
(Արարատ թարգ․) Բայց եթե արդարը հետ դառնա իր արդարությունից և անիրավություն անի և ամբարիշտի արած բոլոր պիղծ բաները գործի, նա մի՞թե կապրի. նրա արած բոլոր արդար գործերը չպիտի հիշվեն. նա դրանց համար՝ իր կատարած անհավատարմության և իր գործած մեղքի համար, պիտի մեռնի։
(Գրաբար) ’Ի դառնալ արդարոյն յարդարութենէ իւրմէ, և առնել զանիրաւութիւն, ըստ ամենայն անօրէնութեանց՝ զոր առնիցէ անօրէնն. ամենայն արդարութիւնք նորա զոր արար՝ մի՛ յիշեսցին. ‘ի յանցանսն իւր յոր անկաւ, և ‘ի մեղս իւր զոր մեղաւ՝ ‘ի նոսի՛ն մեռցի: