Գիրք` 10. Թուղթք Պաւղոսի Առաքելոյ առ Եփեսացիս

Գլուխ 4

   
1. Արդ՝ աղաչեմ զձեզ ես որ կապեալս եմ ի Տէր, արժանի՛ գնալ կոչմանն յոր կոչեցարուք:

2. Ամենայն խոնարհութեամբ, եւ հեզութեամբ, եւ երկայնմտութեամբ՝ անսա՛լ միմեանց սիրով:

3. Փութալ պահել զմիաբանութիւն հոգւոյն յաւդիւ խաղաղութեան:

4. Մի մարմին՝ եւ մի հոգի. որպէս եւ կոչեցարուք ի մի յոյս կոչման ձերոյ:

5. Մի է Տէր, մի հաւատք, մի մկրտութիւն:

6. Մի Աստուած, եւ հայր ամենեցուն, որ ի վերայ ամենայնի, եւ ընդ ամենեսին, եւ յամենեսին ի մեզ:

7. Այլ իւրաքանչի՛ւր ումեք ի մէնջ տուեալ են շնո՛րհք ըստ չափոյ պարգեւացն Քրիստոսի:

8. Վասն որոյ եւ ասէ. Ե՛լ ի բարձունս՝ գերեաց զգերութիւն, եւ ետ պարգեւս մարդկան:

9. Որ ելն զի՞նչ է, եթէ ոչ՝ զի էջ նախ ի ստորին կողմ երկրի:

10. Որ էջն, նո՛յն է՝ եւ որ ելն ի վերոյ քան զամենայն երկինս, զի լցցէ՛ զամենայն:

11. Եւ նա՛ ետ զոմանս առաքեալս, զոմանս մարգարէ՛ս, զոմանս աւետարանիչս, զոմանս հովիւս եւ վարդապետս.

12. ի հաստատութիւն սրբոց, ի գո՛րծ պաշտաման, ի շինուա՛ծ մարմնոյն Քրիստոսի.

13. մինչեւ հասցուք ամենեքեան ի մի միաբանութիւն հաւատոց՝ եւ գիտութեան որդւոյն Աստուծոյ. յայր կատարեա՛լ ի չափ հասակի կատարմանն Քրիստոսի:

14. Զի մի յայսմհետէ իցեմք տղա՛յք խռովեալք եւ տատանեալք յամենայն հողմոց վարդապետութեան, խաբէութեամբ մարդկան. խորամանգութեամբ ի խաբէութիւն մոլորութեան:

15. Այլ ճշմարտեալք սիրով՝ աճեցուսցուք ի նա զամենայն, որ է գլո՛ւխ Քրիստոս.

16. ուստի ամենայն մարմինն յաւդեալ եւ պատշաճել ամենայն խաղալեաւք տարաբերութեան՝ ըստ ազդեցութեան՝ չափով ըստ իւրաքանչի՛ւր մասին՝ զաճո՛ւմն մարմնոյ գործէ՝ ի շինած անձին իւրոյ սիրով:

17. Արդ՝ զայս ասեմ եւ ուխտեմ ի Տէր. մի՛ եւս ձեզ զնոյն աւրինակ գնալ, որպէս եւ այլ հեթանոսք գնան՝ ունայնութեամբ մտաց իւրեանց.

18. որոց խաւարեա՛լ են սիրտք իւրեանց, եւ աւտարացեա՛լ են ի կենաց անտի Աստուծոյ, վասն տգիտութեանն որ է ի նոսա, վասն կուրութեա՛ն սրտից իւրեանց:

19. Որք զանձա՛նց իւրեանց զյոյսն հատին, եւ մատնեցի՛ն զանձինս գիջութեան, ի գործս ամենայն պղծութեան ագահութեամբ:

20. Այլ դուք՝ ո՛չ այսպէս ուսարուք զՔրիստոս:

21. Թէպէտ եւ լուարուք զնմանէ՝ եւ նովաւ ուսայք, որպէս է՛ ճշմարտութիւնն Յիսուսի.

21. ի բա՛ց մերկանալ ի ձէնջ ըստ առաջին գնացիցն զմարդն հին, զապականեալն ցանկութեամբք՝ խաբէութեանն:

23. Եւ նորոգել հոգւովն մտաց ձերոց.

24. եւ զգենուլ զնո՛ր մարդն՝ որ ըստ Աստուծոյն հաստատեա՛լ է, արդարութեամբ եւ սրբութեամբ ճշմարտութեանն:

25. Վասն որոյ ի բա՛ց ընկեցէք զստութիւն. խաւսեցարո՛ւք զճշմարտութիւն իւրաքանչիւր ընդ ընկերի իւրում. զի եմք միմեանց անդամք:

26. Բարկանայք՝ եւ մի՛ մեղանչէք. արեգակն ի վերայ բարկութեան ձերոյ մի՛ մտցէ:

27. Եւ մի՛ տայք տեղի սատանայի:

28. Որ գողանայրն, մի՛ եւս գողասցի, այլ մանաւանդ վաստակեսցէ՛ գործել ձեռաւք իւրովք զբարիս. զի բաւակա՛ն իցէ տալ ում պիտո՛յ իցէ:

29. Ամենա՛յն բան տգեղ ի բերանոյ ձերմէ մի՛ ելցէ. այլ որ ինչ բարին է, ի շինա՛ծ պիտոյից, զի տացէ շնո՛րհս այնոցիկ որ լսենն:

30. Եւ մի՛ տրտմեցուցանէք զհոգին սուրբ Աստուծոյ, որով կնքեցարուք յաւուրն փրկութեան:

31. Ամենայն դառնութիւն, եւ բարկութիւն, եւ սրտմտութիւն, եւ աղաղակ, եւ հայհոյութիւն՝ բարձցի՛ ի ձէնջ ամենայն չարութեամբն հանդերձ:

32. Լերո՛ւք ընդ միմեանս քաղցունք՝ գթա՛ծք. շնորհե՛լ միմեանց, որպէս եւ Աստուած Քրիստոսիւ շնորհեաց մեզ: