Հովհաննես Ծործորեցի
47-48. Դարձեալ՝ երկնքի արքայութիւնը նման է ծով նետուած ուռկանի, որ ամէն տեսակ բան է հաւաքել. երբ լցուել էր, այն ցամաք հանելով եւ նստելով՝ լաւերը մի առ մի հաւաքեցին ամանների մէջ, իսկ անպէտքը դուրս գցեցին:
Երկնքի արքայությունը նման է նաև ծովը գցված ուռկանի, որ ամեն տեսակ [ձուկ] է հավաքել, և որը, երբ լցվեց, հանեցին ցամաք և նստեցին հավաքեցին լավերն ամանների մեջ, իսկ խոտանը դեն նետեցին:
Եթե մինչև այժմ առակները հեթանոսների՝ դեպի հավատք կոչման վերաբերյալ էին և ավետարանի ուսմունքն էին խորհրդանշում, այս մեկը վերաբերում է հանդերձյալում [տեղի ունենալիք] ընտրությանը, որը ոչ թե հավատքի, այլ գործերի քննություն է [լինելու]: Ուստի այս աշխարհի ծովի մեջ ավետարանի ուռկանի գցվելուց և հրեաներին ու բոլոր ազգերի հեթանոսներին հավատքով հավաքելուց հետո, կամ էլ մարդկանց բազմադիմի ցանկությունները, ինչպես նաև հեթանոսների Եկեղեցին մի տեղում հավաքելուց և այս կյանքի ավարտից հետո, մի ուրիշ ահավոր ընտրություն է լինելու պատկառազդու և ճշգրիտ ատյանով, որպեսզի ստուգապես բարիները, ովքեր հավատով սկսեցին ու գործով ավարտեցին, արքայության ամանների մեջ ժողովվեն, իսկ խոտանները, որ հավատքի եկան, բայց [այն] ուրացան կամ գործերով անպիտանացան, դեն նետվեն:
Ստեփանոս Սյունեցի
Դարձեալ՝ երկնքի արքայութիւնը նման է ծով նետուած ուռկանի, որ ամէն տեսակ բան է հաւաքել.
«Դարձյալ՝ երկնքի արքայությունը նման է ծովը նետված ուռկանին, որ ամեն տեսակ բան է հավաքել»:
Ալեկոծյալ ծովը մարդկային կյանքն է: Աներևույթ ուռկանով բոլոր ազգերից հավաքելը՝ կա՛մ զանազան ու բազմադիմի մարդկանց հոժարությունն է, կա՛մ էլ հեթանոսների կոչումը: Ուռկան գցողները Տերն ու հրեշտակներն են, որ սպասավորում են Նրան: Եվ ուռկանը դուրս չի գա մինչև չլցվի հեթանոսներով՝ [հեթանոսությունը վերջ չգտնի], այսինքն՝ Քրիստոսի վարդապետությունը չի դադարի մինչև աշխարհի վախճանը:
Մաղաքիա արք. Օրմանյան
Դարձեալ՝ երկնքի արքայութիւնը նման է ծով նետուած ուռկանի, որ ամէն տեսակ բան է հաւաքել.
Տե՛ս Մեկնություն Ավետարան ըստ Մատթեոսի գլուխ 13:44
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: