Հովհաննես Ծործորեցի
Պետրոսը պատասխանեց եւ ասաց նրան. «Թէպէտ եւ ամէնքը քո պատճառով գայթակղուեն, սակայն ես չեմ գայթակղուի»:
Պատասխանեց Պետրոսը Նրան` ասելով. «Թեկուզ ամենքն էլ գայթակղվեն Քեզնից, ես չեմ գայթակղվի»:
Ի՞նչ ես խոսում, Պետրո՛ս: Մարգարեն ասում է` ոչխարները կցրվեն, և Քրիստոսը հաստատեց այդ խոսքը, իսկ դու ասում ես` ոչ: Բավական չէ՞ր նախկին անգամը, երբ ասացիր. «Քա՛վ լիցի», և ըմբերանվեցիր 1505. այժմ և՞ս, անձնապաստան լինելով 1506, խիզախելով ասում ես. «Թեկուզ բոլորն էլ դա անեն, ես չեմ անի»: Արդ` [Տերն] այն պատճառով թույլ տվեց [Պետրոսին] գլորվել, որ խրատեր նրան անսալ Քրիստոսին ամեն ինչում և Նրա վճիռն իր մտքի հոժարությունից վստահելի համարել: Որովհետև պետք էր, որ աղաչեր ու ասեր. «Օգնի՛ր մեզ, որ չբաժանվենք Քեզնից», իսկ նա, սա թողած, կրկին մեղանչեց, նույնիսկ երիցս. նախ` որ հակաճառեց, ապա` որ մյուսներից առաջ ընկավ, և [երրորդ]` որ ամեն ինչ իրենն էր համարում: Ուստի նրա այսպիսի ախտը բժշկել և հոխորտ բարքը հանդարտեցնել կամենալով` [Տերը] թույլ տվեց, որ նա ուրանար [Իրեն], որպեսզի ով չհամոզվեց խոսքով, անգամ մարգարեի, խրատվեր գործով: Ուստի մյուսներին թողնելով` [Տերը] խոսքը նրան ուղղեց:
;
Մաղաքիա արք. Օրմանյան
33-35․ Պետրոսը պատասխանեց եւ ասաց նրան. «Թէպէտ եւ ամէնքը քո պատճառով գայթակղուեն, սակայն ես չեմ գայթակղուի»: Յիսուս նրան ասաց. «Ճշմարիտ եմ ասում քեզ, որ այս գիշեր, դեռ աքաղաղը չկանչած, երեք անգամ ինձ պիտի ուրանաս»: Պետրոսը նրան ասաց. «Թէ քեզ հետ մեռնել իսկ ինձ հասնի, քեզ չեմ ուրանայ»: Նոյնն ասացին բոլոր աշակերտներն էլ:
Հիսուսի խոսքերը թե՛ հուզիչ էին եւ թե՛ հետաքրքրական, հանդիմանություններով լի։ Մոտալուտ մահը, սիրո պատվիրանը, անծանոթ տեղ գնալը, առաքյալների տկարանալը, Գալիլիայի ժամադրությունը, բոլորն էլ իրարից տարբեր, բայց եւ միանգամայն գրգռիչ ունեին։ Առաքյալների վրա ավելի տպավորություն թողեց Վարդապետին լքելու հանդիմանությունը, քանի որ իրենք կարծում էին, թե ոչինչ չի կարող իրենց Հիսուսից բաժանել եւ թե կարող են ամեն տեսափորձությունների դեմ գնալ։ Հետեւաբար, բոլորը միաբերան սկսեցին կրկնել, թե ուր էլ գնա, միասին պիտի լինեն, ինչ էլ հանդիպի, չպիտի հեռանան։ Սակայն Հիսուս դարձյալ իր ասածներն էր կրկնում, թե Իր գնացած տեղը չպիտի գնա եւ իրեն լքելով՝ պիտի հեռանան։
Ընդհանուր խոսակցության մեջ, Հիսուսի կրկնելու եւ առաքյալների պնդելու հետ մեկտեղ, ահա Պետրոսը նորից մեջ է ընկնում եւ ուրիշներից ավելի համարձակ՝ ասում է. «Այդ ինչ տեղ է, որ մենք չենք կարող գնալ, ասա տեսնենք, թե գնալիք տեղդ որտեղ է, որ իմացվի, թե կարող ենք կամ թե չենք կարող մենք էլ գալ»։ Հիսուսի գնալիք տեղը չարչարանքի ասպարեզներ էր, դրա համար պատասխանում է. «Ուր որ ես պիտի գնամ, դու հիմա չես կարող գալ եւ, ինչպես ասացի, դու ինձ չես կարող հետեւել, բայց օրը կգա ու ժամանակը կգա, եւ դու էլ ինձ կհետեւես եւ իմ գնացած տեղը կգաս»։ Պետրոսը Հիսուսի խոսքերի թաքնված միտքը չի կարողանում թափանցել եւ, ենթադրելով, որ նա միայն իրեն հետեւելու դժվարությունն ու վտանգն է ակնարկում, ավելի սաստիկ համարձակությամբ է կրկնում. «Չեմ իմանում, թե ինչու չպիտի կարողանամ հետեւել քեզ, քանի որ ես մտադրվել եմ ամեն վտանգի հանձնառու լինել, մինչեւ իսկ քեզ համար կյանքս վտանգի տակ առնել, այլեւս քեզ չհետեւելու եւ քեզ լքելու ու հեռանալու պատճառ չի մնում։ Ուստի եթե ընկերներս բոլորն էլ պիտի տկարանան, չվարեն, պիտի գայթակղվեն, սակայն ես միայն չպիտի տկարանանմ ու չպիտի հեռանամ»։
Հիսուս կես հեգնական եւ կես հանդիմանական շեշտով պատասխանում է. «Ինձ համար կյանքի վտանգը հանձն առնողը դու ես եղել, Պետրոս։ Դու դեռ շատ հեռու ես այդ սիրուց եւ այդ արիությունից։ Ոչ թե միայն վտանգը դիմագրավող չես, այլ նույիսկ այս իշերվա մեջ, դեռ լույսը չբացված ու աքլորականչի ժամը չհասած, դու երեք անգամ պիտի ուրանաս ինձ ու պիտի պնդես, թե ինձ չես ճանաչում»։ Պետրոսն ավելի զայրացած, քան զարմացած Հիսուսի կշտամբողական գուշակություններից, պատասխանում է. «Ամենից մեծ վտանգը ինչը կարող է լինել, եթե ոչ մեռնելը։ Ես ահա հայտարարում եմ, թե մահվան էլ հանձնառու եմ, դրա համար գնացած տեղդ գնալուս եւ քեզանից չհեռանալուս կարող ես վստահ լինել»։
Հիսուս կրկին պատասխանում է՝ արգահատական ձեւ տալով իր խոսքերին. «Սիմո՜ն, Սիմո՜ն, խոսքիս լավ ուշադրություն դարձրու. սատանան ետեւդ է՝ քեզ փորձելու եւկործանելու, նա իր փորձությունից մաղի մեջ քեզ էլ ցորենի պես մաղով պիտի անցկացնի եւ տակնուվրա անի, եւ դու նրա խաբեությունից ազատվող չես։ ՄԻայն թե քեզ շատ սիրելով եւ քո եռանդդ տեսնելով խնդրել եմ երկնավոր հորից, որպեսզի քեզ իսպառ կործանման եւ կորստյան չմատնի, այլ ուրացությունիցդ հետո զգաստանաս, արածիդ համար զղջաս, կրկին ինձ մոտ գաս եւ քո բարի օրինակովդ ընկերներիդ զղջումին եւ ճիշտ ճանապարհի վարադառնալու օգնես»։ Պետրոսը, փոխանակ հանդարտվելու եւ իր համարձակաությունը չափավորելու, Հիսուսի այս խոսքերից ավելի վիրավորված եւ իր զգացումների վրա վստահ՝ դարձյալ խրոխտ պատասխանում է. «Վարդապետ, նորից եմ ասում, նորից եմ պնդում, ես քեզ հետ բանտ մտնելու էլ եմ պատրաստ, չարչարանք կրելու էլ, մեռնելու էլ, դրա համար խնդրում եմ, որ կասկածդ փարատես եւ իմ վրա չկասկածես»։
«Ես էլ քեզ եմ կրկնում եւ պնդում, - պատասխանում է Հիսուս, - որ դու՝ Պետրոս, որ այդ հայտարարություններն ես անում, նույնիսկ այս գիշեր, դեռ լույսը չբացված, եւ աքաղաղը երկրորդ անգամ չկանչած, դու երեք անգամ ինձ պիտի ուրանաս, պնդելով, որ ինձ չես ճանաչում»։
ՀԻսուսի կրկին ու կրկին պնդումները մեծ տպավորություն չեն գործում Պետրեսի վրա, եւ նա տակավին իր համառ հայտարարություններն է կրկնում, եւ նրան նայելով, մյուս առաքյալներն էլ նույնն էին պնդում, թե որեւիցե վտանգի առջեւ Հիսուսին չպիտի լքեն եւ թե իրենց Վարդապետի սիրուն՝ կյանքները զոհելու պատրաստ են։ Ունա՜յն եւ անխոհեմ պարխենկոտություն, թեթեւամիտ անձերի սովորական մի երեւույթ,որոնք իրենց վրա մեծ-մեծ գաղափարները կրելով, իրական եւ գործնական հանգամանքները չեն կշռադատում։
Այս հատվածի վերջում թռուցիկ կարգով հիշենք թե ավետարանի այդ պատմությունը եւ թե Հիսուսի՝ Պետրոսին ասած խոսքերը. «Ահա սատանայ խնդրեաց զձեզ խարբալել իբրեւ զցորեան, այլ ես աղաչեցի վասն քո, զի մի պակասեսցին հաւատք քո, եւ դու երբեմն դարձցիս եւ հաստատեսցես զեղղբարս քո», բավական եղան Վատիկանի 1870 թվականի ժողովին, իբրեւ հավատո դավանություն ընդունելու համար, թե Պետրոս առաքյալն անսխալ է եւ թե նրա նմանողությամբ բոլոր Հռոմի Պապերը անսխալ են եղել եւ անսխալ էլ պիտի լինեն։ Պետրոսը, որ միամտությամբ կարծում էր, որ իր ունայն պարծենկոտության համար է հանդիմանվում, որ իր անկմամբ կխայտառակվի, ուրացությամբ՝ իր հավատի տկարությունը կհայտնի, զղջումով միայն կրկին առաքելության պաշտոնին կարժանանա, անսխալ անձի տիպար չի ներկայացնում, որից Հռոմի պապաերը կարողանան օգտվել։ Պետրոսի բուն մեծությունը կազմում է իր առաքելական արդյունքները, ավետարանի համար կրած հալածանքները եւ մարտիրոսական մահը, որոնք անսխալության փաստ չեն հանդիսանում ո՛չ Պետրոսի անձի եւ ո՛չ Հռոմի պապերի համար։
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: