Ա. Լոպուխին
«Եվ այդ քարահատակը դարպասի կողքին էր՝ համապատասխանելով դարպասի երկայնքին. այդ քարահատակն ավելի ցածում էր»։ [18] (Սինոդական թարգ․)
«Քարահատակը» - Յոթանասնից թարգմանության մեջ՝ «stoai» - «սյուներ» = «peristula», 17-րդ համարում՝ սլավոներենում՝ «նախասրահ», որը պետք է որ նշանակի «սենյակներ»)։ Սալապատված էր ոչ թե ամբողջ արտաքին գավիթը, այլ դրա միայն մի մասը, որը համապատասխանում էր դարպասի կողահատվածին, այսինքն՝ նրա շերտի լայնությունը հավասար էր դարպասի երկարությանը (50 կանգուն - հանած պատի հաստությունը՝ 6 կանգուն․ 5-րդ և 6-րդ համարներ)։ Այս քարահատակը (հունարենում արդեն՝ «peristulon», սլավոներենում՝ «միջնասյուն») կոչվում է «ցածրադիր», «ստորին» (ռուսերեն Աստվածաշնչում՝ «ներքևում», հունարենում՝ «upokatw», սլավոներենում՝ «ներքևի»), իհարկե, ի տարբերություն ներքին գավթի քարահատակի, որն արտաքին գավթից ավելի բարձր էր 8 աստիճանով (37-րդ համար)։ Ճիշտ է, ներքին գավթի քարահատակի մասին չի հիշատակվում, բայց դա պետք է որ լինի, ինչպես որ այն գոյություն ուներ թե՛ Սողոմոնի տաճարում (Բ Մնաց․ 7:3) և թե՛ Հերովդեսի տաճարում (epist. Arist.), որոնցում այդ գավիթն ամբողջությամբ ասֆալտապատված էր։
--------------------------------
[18](Էջմիածին թարգ․) Սիւներն իրար դիմաց էին, դռների երկայնքով,
(Արարատ թարգ․) Քարահատակը դարպասների կողքին էր՝ դարպասների երկայնքով. ստորին քարահատակը։
(Գրաբար) Եւ սիւնք դէմ յանդիման դրանցն ըստ երկայնութեան դրանցն,
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: