Ա․ Լոպուխին
48-54․ Մովսեսին ներկայացան բոլոր զորահրամանատարները` հազարապետներն ու հարյուրապետները, [48] և ասացին նրան. «Մենք` քո ծառաները, հաշվառման ենթարկեցինք ռազմիկներին և տեսանք, որ նրանցից ոչ ոք չի պակասում: Դրա համար Տիրոջը որպես ընծա բերել ենք ինչ որ գտնվում է յուրաքանչյուրիս մոտ` ոսկե տուփ, ապարանջան, մատանի, մանյակ և ընդելուզված ծամկալ, որպեսզի Տիրոջից քավություն ստանանք: Մովսեսն ու Եղիազար քահանան նրանցից վերցրին ոսկեղենը` ձեռագործ բոլոր անոթները: Հազարապետների կողմից Տիրոջը որպես հաս տրված ամբողջ ոսկին կազմեց տասնվեց հազար յոթը հարյուր հիսուն սիկղ: Յուրաքանչյուր ռազմիկին ավարից մաս հասավ: Մովսեսն ու Եղիազար քահանան, հազարապետներից ու հարյուրապետներից առնելով ոսկին, տարան վկայության խորան որպես իսրայելացիների հիշատակ Տիրոջ առաջ: (Սինոդական թարգ․)
«Տիրոջը որպես ընծա»՝ որպես ավարի երախայրիք և որպես արշավի բարեհաջող ավարտի համար երախտագիտության նշան (տե՛ս 32−46, 49 համարներ): «Տիրոջից քավություն ստանանք», քանզի պղծվել էին սպանությամբ և մահացածներին ու նրանց ունեցվածքին դիպչելով:
--------------------------------
[48](Էջմիածին թարգ․) Մովսէսին ներկայացան բոլոր զօրահրամանատարները՝ հազարապետներն ու հարիւրապետները,
(Արարատ թարգ․) Մովսեսին մոտեցան զորահրամանատարները, այսինքն՝ հազարապետներն ու հարյուրապետները,
(Գրաբար) Եւ մատեան առ Մովսէս ամենայն վերակացուք հազարապետութեան զաւրուն, հազարապետք եւ հարիւրապետք,
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: