Դանիելի մարգարեության մեկնություն 2(1):11

Ա. Լոպուխին

11-14․ «Այդ ժամանակ Դանիելն ասաց Ամելսարին, որին ներքինապետը վերահսկիչ էր նշանակել Դանիելի, Անանիայի, Միսայելի և Ազարիայի վրա»: [11] «Մի տասը օր փորձի՛ր քո ծառաներին, թող մեզ ուտելու համար բանջարեղեն և խմելու համար ջուր տան»։ «Եվ ապա թող քո առաջ երևան մեր դեմքերը և դեմքերն այն տղաների, որոնք սնվում են թագավորական կերակուրներով, և հետո ըստ քո տեսածի՛ վարվիր քո ծառաների հետ»։ «Նա համաձայնվեց նրանց հետ և նրանց փորձեց տասը օր»։ (Սինոդական թարգ․)

   

   Ասփանեզի պատասխանից պարզ է դառնում, որ, ըստ էության, նրա համար տարբերություն չկա, թե ինչ սնունդ  կուտեն Դանիելն ու նրա ընկերները: Նա արքայական հրամանը կատարում է թագավորի առջև պատասխանատվության վախից դրդված և պատրաստ է փոխելու այն, եթե  ազատվի այդ պատասխանատվությունից: Օգտվելով դրանից՝ Դանիելը խնդրանքով դիմում է իր անմիջական վերադաս Ամելասադին, այսինքն՝ մատռվակին, քանի որ եբրայերեն «գամելարքա» (պարսկերեն՝ «մեսար» = դահիճ) անունը, որը դրված է որոշակի մարդու վրա, պաշտոնի անվանումն է, այլ ոչ թե անձի: Եվ սա, որպես Նաբուգոդոնոսորի առջև երիտասարդների համար ոչ մի պատասխանատվություն չունեցող անձ (քանի որ նրանց նկատմամբ վերահսկողությունը Ասփանեզն էր վստահել նրան (տե՛ս համար 11)), համաձայնում է Դանիելի ցանկության հետ: Նրա համաձայնությունը բացատրվում է նաև այն փաստով, որ բուսական սննդով սնվելը սկզբում սահմանափակվում էր տասը օրով, իսկ սա մի ժամանակահատված էր, որի ընթացքում երիտասարդների նիհարությունը չէր կարող չափազանց նկատելի լինել:
--------------------------------
[11] (Էջմիածին թարգ․) Դանիէլն ասաց Ամելասաին, որին ներքինապետը վերակացու էր նշանակել Դանիէլի, Անանիայի, Միսայէլի եւ Ազարիայի վրայ.
(Արարատ թարգ․1։11) Եվ Դանիելն ասաց վերահսկիչին, որին ներքինապետը նշանակել էր Դանիելի, Անանիայի, Միսայելի և Ազարիայի վրա.
(Գրաբար) Եւ ասէ Դանիէլ ցԱմեղասադ, զոր կացուցեալն էր ներքինապետն’ի վերայ Դանիելի՝ և Անանիայ՝ և Միսայելի՝ և Ազարիայ։