Դանիելի մարգարեության մեկնությու 11(10):6

Սուրբ Հովհան Ոսկեբերան

նրա մարմինը ծովագոյն էր, նրա դէմքը փայլակի տեսք ունէր, նրա աչքերը կրակի ճառագայթների պէս էին, նրա բազուկներն ու զիստերը փայլուն պղնձի տեսք ունէին, եւ նրա խօսակցութեան ձայնը կարծես զօրքի ձայն լինէր:
   
Տե՛ս Դանիելի մարգարեության մեկնությու գլուխ 11(10):4
   

Ա. Լոպուխին

«Նրա մարմինը ոսկեքարի նման էր, նրա դեմքը կայծակի տեսք ուներ, աչքերը վառվող ճրագների պես էին, նրա ձեռքերն ու նրա ոտքերը՝ փայլուն պղնձի նման, և նրա խոսքերի ձայնը մարդկանց բազմության ձայնի պես էր»։ (Սինոդական թարգ․)[6]
   
Տե՛ս Դանիելի մարգարեության մեկնությու գլուխ 11(10):4
--------------------------------
[6](Էջմիածին թարգ․) նրա մարմինը ծովագոյն էր, նրա դէմքը փայլակի տեսք ունէր, նրա աչքերը կրակի ճառագայթների պէս էին, նրա բազուկներն ու զիստերը փայլուն պղնձի տեսք ունէին, եւ նրա խօսակցութեան ձայնը կարծես զօրքի ձայն լինէր:
(Արարատ թարգ․ 10։6) Նրա մարմինը ոսկեքարի նման էր, նրա դեմքը կայծակի տեսք ուներ, աչքերը կրակի բոցերի պես էին, նրա բազուկներն ու ոտքերը, փայլուն պղնձի նման, եւ նրա խոսքերի ձայնն ամբոխի աղմուկի պես էր.
(Գրաբար) և մարմին նորա ծովագոյն. և երեսք նորա իբրև զտեսիլ փայլատական, և աչք նորա իբրև ճառագայթք հրոյ. բազուկք և բարձք նորա իբրև զտեսիլ փայլուն պղնձոյ. և բարբառ բանից նորա իբրև զբարբառ զօրու։