Երեմիայի մարգարեության մեկնություն 16:12

Սուրբ Եփրեմ Ասորի

Փառքի գահ, բարձրացված սկզբից, մեր Սրբարանի վայրն է։
   
    Մարգարեն կրկին դատապարտում է իրենց հարստության վրա հույս դնող ամբարիշտներին և նրանց խրախուսում է խորհել Աստծո տնօրինություն մասին, Ով նստում է Երուսաղեմի տաճարի սրբավայրում՝ Իր փառքի աթոռին, և այնտեղից թափանցում ու քննում է Իրեն շրջապատող ամեն ինչ: Այսպիսով` կարծես մարգարեն ասելիս լինի` թող իմանա՛ն, որ Բաբելոնը և իսկզբանե նրա գահին փառավորված բոլոր թագավորները մեծարվել և բարձրացվել են մեր սրբարանում բնակվող Աստծո կողմից: Հետևաբար, թագավորները իրենց ամրոցի վրա հույս դնելու պատճառ չունեն, և ոչ ոք չպետք է վախենա իշխաններից, քանի որ նրանց գանձերը նրանցից կվերցվեն արդար դատաստանի համաձայն, իսկ նեղյալներին ճնշելու համար ճնշողները կմեռնեն այս արդարության ձեռքով:
   
Տե՛ս Երեմիայի մարգարեության մեկնություն գլուխ 16:11
   

Երանելի Հերոնիմոս Ստրիդոնացի

այդ ժամանակ դու նրանց ասա՛. Նրա համար, որ ձեր հայրերը լքեցին ինձ,- ասում է Տերը,- և ուրիշ աստվածների հետևից գնացին և նրանց ծառայեցին ու նրանց երկրպագեցին, իսկ ինձ թողեցին և իմ օրենքը չպահեցին։
   
Տե՛ս Երեմիայի մարգարեության մեկնություն գլուխ 16:9
   

Ա. Լոպուխին

«Բայց դուք ձեր հայրերից էլ ավելի վատ եք վարվում, և ամեն մեկդ ապրում է իր չար սրտի համառությամբ, որպեսզի չհնազանդվեք Ինձ»։ (Սինոդակ. թարգմ.) [12]
   
    Մարգարեն այստեղ խոսում է հրեա ժողովրդի լավագույն մասի անունից, որոնք զզվանքով էին վերաբերվում հեթանոսական զոհասեղաններին և երկրպագում էին միայն Երուսաղեմի տաճարում կանգնած ճշմարիտ Աստծու զոհասեղանին:
   
Տե՛ս Երեմիայի մարգարեության մեկնություն  գլուխ 16:10
---------------------------------------

[12](Էջմիածին թարգմ.) Ո՛վ Տէր, ակնկալութի՛ւն Իսրայէլի, դու, որ ի սկզբանէ բարձրացած ես մեր սրբարանի փառքի աթոռը,
(Արարատ թարգմ.) Փառքի գահ, բարձրացված սկզբից, մեր Սրբարանի վայրն է։
(Գրաբար) Աթոռ փառաց բարձրացեալ ի սկզբանէ տեղի սրբութեան մերոյ։