Սուրբ Ամբրոսիոս Մեդիոլանացի
Եփրեմն իմ սիրելի որդին է, գուրգուրելի մանուկը. հէնց որ իմ խօսքը նրա մասին է լինում, նորից յիշում եմ նրան: Ահա թէ ինչու շտապում եմ նրա համար, անչափ պիտի ողորմեմ նրան», - ասում է Տէրը:
Մենք և՛ հոգու, և՛ մարմնի տարիքը չափում ենք ըստ ժամանակի հաշվարկի, սակայն առաքինության ուժով չափելու դեպքում հասուն մարդ կարելի է անվանել այնպիսի մեկին, ով զերծ է մանկության պատրանքներից և իր հոգու հասունության շնորհիվ չի ենթարկվում երիտասարդությանը բնորոշ գայթակղություններին, իսկ երեխա կարելի է անվանել այնպիսի մեկին, ով դեռ առաջընթաց չի ունեցել առաքինության մեջ։ Ուստի Երեմիա մարգարեի գրքում Տերը, խղճալով իր մեղքերը սգացող և ներողություն խնդրող Եփրեմին, ասում է. «Եփրեմն իմ սիրելի որդին է, գուրգուրելի մանուկը»։ Եթե նա փայփայված ու երես տալով փչացված պատանի չլիներ, ապա երբեք չէր մեղանչի: Երկուսն էլ շատ տեղին են ասված. և՛ պատանին, և՛ փայփայվածը, քանի որ կա մի պատանի, ով չի մեղանչում. «Ահա՛ իմ որդին, որին ես ընտրեցի (Ես. 43:10): Քանի որ փայփայված էր, մեղք գործեց. Նա, ում Տերը ստեղծել էր մեղքին անտեղյակ: Եթե նա սիրելի պատանի չլիներ և հասներ հասուն մարդու տարիքին, ապա երբեք չէր սայթաքի և ստիպված չէր լինի իր մեղքերի համար ներում խնդրել այն ժամանակ, երբ պետք է իր վաստակի համար վարձատրություն խնդրեր: Ինձ թվում է, որ մեր Տերը սա է նկատի ունեցել Ավետարանում, երբ ասել է. «Զգո՛ւյշ եղեք, որ այս փոքրիկներից մեկին չարհամարհեք» (Մատթ. 18:10)։
Բացատրական աստվածաշունչ, Ա. Պ. Լոպուխինի (†1904)
««Մի՞թե Եփրեմն Ինձ համար պատվական որդի չէ կամ մի՞թե սիրելի զավակ չէ, որովհետև հենց որ խոսում եմ նրա մասին, միշտ սիրով եմ հիշում նրան. Իմ ներսը տակնուվրա է լինում նրա համար. պիտի ողորմեմ նրան», - ասում է Տերը»։ (Սինոդական թարգմ.) [20]
Տե՛ս Երեմիայի մարգարեության մեկնություն գլուխ 31:1
-------------------------
[20](Էջմիածին թարգմ.) Եփրեմն իմ սիրելի որդին է, գուրգուրելի մանուկը. հէնց որ իմ խօսքը նրա մասին է լինում, նորից յիշում եմ նրան: Ահա թէ ինչու շտապում եմ նրա համար, անչափ պիտի ողորմեմ նրան», - ասում է Տէրը:
(Արարատ թարգմ.) «Մի՞թե Եփրեմը պատվական որդի է ինձ համար կամ սիրական զավա՞կ է, որովհետև ինչքան հաճախ էլ նրա դեմ խոսեմ, կրկին անպատճառ հիշում եմ նրան. ուստի իմ սիրտը կարոտում է նրան, և անշուշտ պիտի ողորմեմ նրան»,- ասում է Տերը։
(Գրաբար) Եւ թէ որդի սիրելի իցէ իմ Եփրեմ մանուկ գրգանաց, փոխանակ զի բանք իմ են ի նմա. յիշելով յիշեցից զնա միւսանգամ. վասն այնորիկ փութացայ յաղագս նորա. ողորմելով ողորմեցայց նմա՝ ասէ Տէր։
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: