Գլուխ 9

   

1․ Եւ ի կատարել այսր ամենայնի` մերձեցան առ իս իշխանքն եւ ասեն. Ոչ որոշեցան ժողովուրդն Իսրայէլի եւ քահանայքն եւ ղեւտացիքն ի ժողովրդոց` եւ յերկրէ` որ են հեռագոյն ի նոցանէ. քանանացին, եւ քետացին, եւ փերեզացին, եւ յեբուսացին, եւ ամմոնացին, եւ մովաբացին, եւ եգիպտացին, եւ ամովրհացին:

2․ Քանզի արարին կանայս ի դստերաց նոցա, ինքեանք եւ որդիք իւրեանց. եւ խառնակեալ պղծեցաւ սերմն սրբութեան նոցա ընդ ժողովուրդ երկրին այնորիկ. եւ եղեւ սկիզբն անաւրէնութեանս այսորիկ յիշխանացն:

3․ Եւ եղեւ յորժամ լուայ ես զբանս զայսոսիկ` պատառեցի զհանդերձս իմ, եւ փետեցի զհերս եւ զմաւրուսս իմ, եւ այնպէս նստէի ի սուգ:

4․ Եւ ժողովեցան առ իս ամենեքեան որք էին երկիւղածք յԱստուծոյ Իսրայէլի. որք էին ժողովեալք յելիցն պանդխտութեան. եւ ես այնպէս նստէի ի սուգ մինչչեւ ի ժամ զոհի երեկոյին:

5․ Եւ ի զոհի երեկոյին` յարեայ ի տառապանաց իմոց, եւ պատառեալ հանդերձիւք իմովք, խոնարհեալ կորանայի ի վերայ ծնգաց իմոց. եւ տարածեալ ամբարձեալ զձեռս իմ առ տէր Աստուած.

6․ եւ ասեմ. Աստուած իմ եւ տէր` ամաչեմք եւ զարհուրիմք ի քէն. բարձրացո տէր Աստուած իմ զերեսս իմ առ քեզ. վասն զի անաւրէնութիւնք մեր բազմացան ի վերայգ լխոց մերոց, եւ մեղք մեր մեծացան եւ բարձրացան մինչչեւ յերկինս.

7․ յամաց եւ ի ժամանակաց հարցն մերոց, եւ եմք մեք ի մեղս մեծամեծս մինչչեւ ցայսաւր. եւ վասն մեղաց մերոց մատնեցեր զմեզ եւ զթագաւորս մեր, եւ զորդիս մեր` ի ձեռն թագաւորացն հեթանոսաց, եւ ի սուր եւ ի գերութիւն եւ ի յափշտակութիւն, եւ յամաւթ երեսաց մերոց եղեաք մինչչեւ յաւրս յայս:

8․ Եւ այժմ գթութիւնք քո եղեն ի վերայ մեր տէր Աստուած մեր, եւ շնորհեցեր մեզ փրկութիւն, եւ հաստատեցեր զմեզ ի տեղի սրբութեան քոյ, եւ լուսաւորեցեր զաչս մեր այսաւր տէր Աստուած մեր. եւ ետուր մեզ կենդանութիւն փոքր ի շատէ ի ծառայութեանն մերում:

9․ վասն զի ծառայ եղաք. եւ ի ծառայութեանն մերում ոչ թողեր զմեզ տէր Աստուած մեր, եւ խոնարհեցան առ մեզ ողորմութիւնք քո առաջի թագաւորին Պարսից տալ զմեզ ի կենդանութիւն, եւ բարձրացուցանել զտուն Աստուծոյ մերոյ, կանգնել եւ շինել զանապատս զայս. եւ արկանել ցանգ եւ պարիսպ ամրութեան Յուդայ եւ Երուսաղէմի:

10․ Եւ արդ` զի՞նչ տացուք պատասխանի առաջի քո Տէր` վասն այսր ամենայնի. քանզի անցաք զաւրինաւք քովք Տէր` եւ զհրամանաւք,

11․ զոր ետուր ի ձեռն ծառայից քոց մարգարէից, ասելով այսպէս. Եթէ երկիրն յոր մտանելոց ես ժառանգել զնա, է
երկիր պղծեալ ի պղծութեանց ազգաց երկրին այնորիկ, եւ աղտեղութեամբք իւրեանց լցին զնա:

12․ Եւ արդ` մի առնուցուս ի դստերաց նոցա կանայս որդւոց քոց, եւ զդստերս քո մի տաս կանայս որդւոց նոցա, եւ մի խնդրեսցես առնել խաղաղութիւն ընդ նոսա զամենայն ժամանակս. եւ եղիջիր դու զաւրաւոր ուտել զբարութիւն
երկրին, եւ ժառանգեսցեն որդիք քո զերկիրն զայն յաւիտեանս ժամանակաց:

13․ Եւ որ ինչ միանգամ անցք անցին ընդ մեզ վասն գործոց մերոց, եւ չարութեան մեղաց մերոց. այլ դու Տէր բազում անգամ թողեր զմեղս մեր, եւ ետուր մեզ այսպիսի զաւակ եւ արմատ:

14․ եւ մեք դարձեալ խոտորեցաք անցեալ զաւրինաւք քովք, եւ խառնակեցաք ընդ աղտեղութիւնս հեթանոսաց երկրին. եւ ոչ բարկացար մեզ ի կորուսանել զմեզ մինչչեւ ցայս վայր, եթէ ոչ մնասցէ արմատ եւ զաւակ անուան մեր:

15․ Տէր Աստուած Իսրայէլի` դու արդար եւ ճշմարիտ ես, որ ոչ սպառեցեր զզաւակ մեր. այլ մնաց մեր արմատ եւ զաւակ մինչչեւ ցայսաւր: եւ արդ` ահաւասիկ եմք այսաւր առաջի քո յանաւրէնութիւնս մեր, եւ ոչ եւս կարեմք ամբառնալ զգլուխ մեր` եւ կալ առաջի երեսաց քոց. զի բազմացան անաւրէնութիւնք մեր եւ չարիք` առաւել քան զգլուխս մեր: