1. Ի պահու իմում կացից, եւ ելից ի վերայ վիմի, եւ դիտեցից տեսանել՝ զի՞նչ խաւսիցի ընդ իս, եւ զինչ տացէ պատասխանի յանդիմանութեան իմոյ։
2. Պատասխանի ետ ինձ Տէր եւ ասէ. Գրեա զտեսիլդ զայդ յայտնապէս ի տախտակս. զի որ ընթեռնուն՝ համարձակ ընթեռնուցու։
3. Զի տակաւին տեսիլդ ի ժամանակս է, եւ ծագեսցէ ի սպառ՝ եւ ոչ յունայնութեան։ Բայց եթէ անագանեսցի՝ համբեր նմա, զի որ գալոցն է՝ եկեսցէ եւ ոչ անագանեսցի։
4. եւ եթէ երկմտեսցէ ոք՝ ոչ հաճեսցի ընդ նա անձն իմ։
5. Զի արդարն իմ ի հաւատոց իմոց կեցցէ։ Այլ կարծաւղն եւ արհամարհաւղն այր ամբարտաւան է՝ եւ ոչինչ վճարեսցէ։ Որ ընդարձակեաց իբրեւ զդժոխս զանձն իւր, եւ անյագ եղեւ իբրեւ զմահ, եւ ժողովեաց առ ինքն զամենայն հեթանոսս, եւ զազգս ամենայն յինքն ամփոփեսցէ։
6. Ոչ ապաքէն զայս ամենայն առակ՝ զնմանէ առակեսցեն. եւ զնա արկցեն յերգ եւ ասասցեն. Վայ որ յաճախէ անձին իւրում՝ որ ոչ իւր իցէ. եւ մինչեւ ցե՞րբ ծանրացուցանէ զանուր իւր ծանրութեամբ։
7. Զի յանկարծակի յարիցեն կերիչք նորա, եւ զարթիցեն դաւաճանք նորա. եւ եղիցես նոցա յափշտակութիւն։
8. Զի դու կողոպտեցեր զազգս բազումս, եւ զքեզ կողոպտեսցեն ամենայն մնացորդք ժողովրդոց՝ վասն արեանց մարդկան, եւ ամպարշտութեան երկրի եւ քաղաքի՝ եւ ամենայն բնակչաց նորա։
9. Վայ որ ագահէ զագահութիւն չար՝ տան իւրոյ՝ դնել ի բարձունս զբոյն իւր, կորզել ի ձեռաց չարաց։
10. Խորհեցար զամաւթ տան քոյ, սպառեցեր զազգս բազումս. եւ յանցեաւ անձն քո.
11. զի քար ի հիմանէ աղաղակեսցէ, եւ որդն ի փայտէ գոչեսցէ զայդ։
12. Վայ որ շինէ զքաղաք արեամբ, եւ պատրաստէ զքաղաք անիրաւութեամբ։
13. Ո՞չ այս ամենայն ի Տեառնէ ամենակալէ է. եւ պակասեսցին ժողովուրդք բազումք ի հրոյ, եւ ազգք բազումք նուազեցան։
14. Զի լցցի երկիր գիտութեամբ փառաց Տեառն՝ իբրեւ զջուրս բազումս որ ծածկեն զծովս։
15. Վայ որ արբուցանէ ընկերի իւրում հրապոյրս պղտորս. եւ արբուցանէ զի հայեսցի յայրս նոցա։
16. Զյագուրդ անարգանաց ի փառաց, արբ եւ դու, շարժեաց եւ դողա։ Պաշարեաց զքեզ բաժակ աջոյ Տեառն. եւ ժողովեցաւ անարգութիւն ի վերայ փառաց քոց։
17. Զի ամպարշտութիւն Լիբանանու ծածկեսցէ զքեզ, եւ թշուառութիւն գազանաց զարհուրեցուսցէ զքեզ. վասն արեանց մարդկան եւ ամպարշտութեան երկրի եւ քաղաքի՝ եւ ամենայն բնակչաց նորա։
18. Զի՞նչ աւգուտ է դրաւշեալ զի դրաւշեցին զնա. ստեղծին զնա ձուլածոյ, երեւոյթ սուտ։ Զի յուսացաւ որ ստեղծն ի ստեղծուածն իւր առնել իւր կուռս անաւգուտս։
19. Վայ որ ասէ ցփայտ՝ Սթափեաց եւ զարթիր, եւ ցքարն՝ թէ բարձրացիր. եւ նա է երեւոյթ առ աչաւք. եւ նա է կռած արծաթոյ եւ ոսկւոյ, եւ ամենեւին շունչ ոչ գոյ ի նոսա։
20. Այլ Տէր ի տաճարի սրբութեան իւրում. եւ երկիցէ յերեսաց նորա ամենայն երկիր։
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: