Գիրք` 9. Թուղթք Պաւղոսի Առաքելոյ առ գաղատացիս

Գլուխ 2

   
1. Ապա յետ ամաց չո՛րեքտասանից, մի՛ւսանգամ ե՛լի յԵրուսաղէմ ընդ Բառնաբայ, առեա՛լ ընդ իս եւ զՏիտոս:

2. Եւ ելի ըստ յայտնութեանն, եւ զգացուցի՛ նոցա զաւետարանն՝ զոր քարոզէի ի հեթանոսս, առանձինն այնոցիկ՝ որ կարծեալքն էին, գուցէ՛ ընդունայն ինչ ընթացեալ իցեմ, կամ ընթանայցեմ:

3. Այլ եւ ոչ Տիտո՛ս որ ընդ իս ի հեթանոսաց էր՝ բռնադատեցաւ թլփատե՛լ.

4. այլ վասն սպրդողաց սո՛ւտ եղբարցն, որք սպրդեցին մտանել դիտե՛լ զազատութիւնն մեր՝ զոր ունիմք ի Քրիստոս Յիսուս. զի զմեզ ծառայեցուսցեն:

5. Որոց եւ ոչ առժամանակ մի անսացաք հնազանդութեանն. զի ճշմարտութիւն աւետարանին հաստատեսցի առ ձեզ:

6. Բայց զկարծելոցն եթէ իցեն ինչ, որպիսիք ոք երբեմն էին, չէ՛ ինչ ինձ փոյթ. քանզի Աստուած ակն մարդկան ո՛չ առնու. զի ինձ կարծեալքն այնպիսի ինչ ո՛չ զգացուցին.

7. այլ զնորի՛ն հակառակն, իբրեւ տեսին եթէ հաւատացեալ է ինձ աւետարանն անթլփատութեան, որպէս Պետրոսի ի թլփատութեան:

8. Զի որ յաջողեացն Պետրոսի յառաքելութիւն թլփատութեանն, յաջողեա՛ց եւ ինձ ի հեթանոսս:

9. Իբրեւ գիտացին զշնորհսն որ տուեալ էին ինձ. Յա՛կովբոս, եւ Կե՛փաս, եւ Յոհաննէս, որ կարծեալ սիւնքն էին, ձե՛ռն ետուն հաւանութեան ինձ եւ Բառնաբայ. զի մեք ի հեթանոսս, եւ նոքա ի թլփատութեանն.

10. բայց միայն զի զաղքա՛տսն յիշեսցուք. զոր եւ ե՛ս փութացայ զնոյն առնել:

11. Այլ յորժամ ե՛կն Կեփաս յԱնտիոք, ընդդէ՛մ դարձայ նորա. քանզի գո՛գ իբրեւ ստգտեա՛լ իմն էր:

12. Քանզի մինչչե՛ւ եկեալ էին ոմանք առ ի Յակովբայ, ընդ հեթանոսս ուտէ՛ր անխտիր. իսկ իբրեւ եկին, զատանէր՝ եւ որոշէ՛ր զանձն, երկուցեա՛լ յայնցանէ որ ի թլփատութենէ անտի էին:

13. Եւ կեղծաւորեցան ընդ նմա եւ ա՛յլ հրեայքն. մինչեւ Բառնաբա՛ս անգամ խոնարհեցաւ ի նոցա կեղծաւորութիւնն:

14 . Այլ իբրեւ տեսի, թէ ո՛չ ուղիղ գնան ի ճշմարտութիւն աւետարանին, ասե՛մ ցԿեփաս առաջի ամենեցուն, եթէ դու որ հրեայդ ես՝ հեթանոսաբա՛ր եւ ո՛չ հրեաբար կեաս, զիա՞րդ ստիպես հեթանոսաց լինել հրեարէն:

15. Զի մեք բուն հրեայք եմք, եւ ո՛չ ի հեթանոսաց մեղաւորք:

16. Զայս գիտեմք, եթէ ո՛չ արդարանայ մարդ ի գործոց աւրինաց, եթէ ոչ ի հաւատոցն Յիսուսի Քրիստոսի. եւ մեք ի Քրիստոս Յիսուս հաւատացաք, զի արդարասցուք ի հաւատո՛ցն Քրիստոսի, եւ ո՛չ ի գործոց աւրինաց. զի ի գործոց աւրինաց ո՛չ արդարասցի ամենայն մարմին:

17. Իսկ եթէ մինչ խնդրիցեմք արդարանալ ի Քրիստոս, եւ գտանիցիմք մեղաւորք. ապա ուրեմն Քրիստոս մեղա՞ց պաշտաւնեայ եղեւ. քա՛ւ լիցի:

18. Զի եթէ զոր քակեցին, զնոյն միւսանգամ շինիցեմ. Ապա յանցաւո՛ր զանձն իմ ես ինձէ՛ն երեւեցուցանեմ:

19. Զի ես աւրինա՛ւք աւրինացն մեռայ, զի Աստուծոյ կեցից, եւ ընդ Քրիստոսի ի խա՛չ ելից:

20. Եւ կենդանի եմ այսուհետեւ, ոչ ես՝ այլ կենդանի է յիս Քրիստո՛ս: Այլ որ այժմս կեամ մարմնով, հաւատո՛վք որդւոյն Աստուծոյ կեամ. որ սիրեացն զիս, եւ մատնեաց զանձն վասն իմ:

21. Եւ ես ո՛չ անարգեմ զշնորհսն Աստուծոյ: Զի եթէ յաւրինաց անտի՛ էր արդարութիւն, ապա Քրիստոս զո՛ւր մեռաւ: