Գիրք` 22. Թուղթղ Պետրոսի Առաքելոյ Բ

Գլուխ 1

   

1. Շմաւոն Պետրոս ծառայ եւ առաքեալ Յիսուսի Քրիստոսի, որոց հանգիտապատի՛ւ մեզ հասէքդ հաւատոց յարդարութիւն Աստուծոյ մերոյ եւ փրկչին Յիսուսի Քրիստոսի:

2. Շնո՛րհք ընդ ձեզ՝ եւ խաղաղութիւն բազմասցի, գիտութեամբն Աստուծոյ՝ եւ Յիսուսի Քրիստոսի Տեառն մերոյ:

3. Որպէս ամենայն ինչ մեզ՝ իւրոյ աստուածեղէ՛ն զաւրութեանն առ ի կեա՛նս եւ աստուածպաշտութի՛ւն շնորհեալ. ի ձե՛ռն գիտութեան այնորիկ որ կոչեացն զմեզ յի՛ւր ի փառսն եւ ի վայելչութիւն:

4. Որովք մեծամեծքն եւ պատուակա՛ն աւետիք պարգեւեալ են մեզ. զի նոքիմբք աստուածեղէն բնութեանն հաւատոցն լինիցիմք հաղորդակիցք, փախուցեալք ի ցանկութեանց աշխարհիս եւ յապականութեանց:

5. Եւ սմին այսմիկ զամենայն փոյթ ի մէջ առեալ՝ ձերո՛վքն հաւատովք մատակարարիջի՛ք զառաքինութիւնն, եւ առաքինուեամբն զգիտութիւն,

6. եւ գիտութեամբն զժուժկալութիւն, եւ ժուժկալութեամբն զհամբերութիւն, եւ համբերութեամբն զաստուածպաշտութիւն,

7. եւ աստուածպաշտութեամբն զեղբայրսիրութիւն, եւ եղբայրսիրութեամբն զսէ՛ր:

8. Զայսոսիկ ձեր յանձին կալեալ եւ ի սո՛յն յաճախեալ, ո՛չ դատարկս եւ անպտուղս հաստատիցեն զձեզ ի Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի գիտութիւնն:

9. Իսկ յոր ո՛չն իցեն սոքա մերձ, կո՛յր է եւ զաչացո՛ւ. ի մոռացա՛ւնս դարձուցեալ զսրբութիւն առաջնոց իւրո՛ցն յանցանաց:

10. Վասն որոյ ե՛ղբարք՝ առաւե՛լ փութասջիք՝ զի բարեացն գործովք հաստատուն զձեր կոչումնն եւ զընտրութիւն պահիցէք: Զայս արարեալ՝ ո՛չ երբէք յանցանիցէք:

11. Զի այսպէս առատապէ՛ս շնորհեսցի ձեզ մուտ ի յաւիտենական արքայութիւն Տեառն մերոյ եւ փրկչի Յիսուսի Քրիստոսի:

12. Որով պատրաստիցեմ միշտ ձեզ յիշեցուցանե՛լ վասն սոցին, առաւե՛լ եւս գիտակա՛ցն եւ հաստատելոցն՝ եկեալ հասեա՛լ ճշմարտութեանն:

13. Քանզի իրաւունս համարիմ մինչդեռ ե՛մ ի մարմնի աստ՝ զարթուցանե՛լ զձեզ յիշատակաւք:

14. Գիտեմ թէ վաղվաղակի՛ է լինելոց մերկանալ յինէն մարմնոյս. որպէս եւ Տէր մեր Յիսուս Քրիստոս եցոյց ինձ:

15. Եւ փութամ ճեպիմ միշտ զձեզ յորդորե՛լ. զի յետ իմոյ ելանելոյ յաշխարհէս՝ առնիցէ՛ք զյիշատակս այսոցիկ:

16. Քանզի ո՛չ եթէ պաճուճեալ ինչ առասպելեա՛ց զհետ երթեալ ցուցաք ձեզ զՏեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի զզաւրութիւն եւ զգալուստն. այլ մեզէն եղեալ ականատեսք նորա մեծութեանն:

17. Քանզի առեալ յԱստուծոյ եւ ի հաւրէ զփառս եւ զպատիւ. յեկեալ յայնպիսի բարբառոյ՝ մեծ վայելչութեան փառաց անտի. եթէ դա՛ է որդի իմ սիրելի՛ ընդ որ հաճեցայ:

18. Եւ զայս բարբառ մեք իսկ լուաք եկեալ յերկնից՝ որ ընդ նմա՛ իսկ էաք ի սուրբ լերինն:

19. Եւ ունիմք հաստատագո՛յն զբանսն մարգարէականսն. որում եթէ անսայցէք՝ բարւո՛ք առնէք. իբրեւ ճրագի որ տայցէ լոյս ի խաւարչտի՛ն տեղւոջ, մինչեւ տիւն լուսաւորեսցէ, եւ արուսեակն ծագեսցէ ի սիրտս ձեր:

20. Բայց նախ՝ ա՛յսմ գիտակ լինիջիք. զի ամենայն մարգարէութիւն իւրոց գրոց լուծումն ո՛չ ունի:

21. Քանզի ո՛չ եթէ ըստ կամաց մարդկան տուաւ մարգարէութիւն երբէք, այլ ի հոգւոյն սրբոյ կրեալք՝ խաւսեցան մարդիկ յԱստուծոյ: