Ամոսի մարգարեության մեկնություն 7։15

Ա․ Լոպուխին

«Սակայն Տերը վերցրեց ինձ իմ ոչխարներից և ասաց. «Գնաʹ և մարգարեացիʹր Իմ ժողովրդի` Իսրայելի առջև»: (Սինոդական թարգ․)[15]
   
   Անմիջապես Տիրոջ կողմից կոչվելն էլ Ամոսը ներկայացնում է որպես քարոզչության ելնելու հիմք: «Սակայն Տերը վերցրեց ինձ իմ ոչխարներից («մեախարե խացցոն»)». 15−րդ համարում մարգարեն իրեն մանր եղջերավոր անասունների` ոչխարների («խացցոն»)  հովիվ է անվանում, իսկ 14−րդ համարում նա իրեն «բոկեր» է կոչում, որն էլ նշանակում է «խոշոր եղջերավոր անասունների հովիվ»։ Անունների այս տարբերությունը որոշ մեկնաբանների (Նովակ)  առիթ է տալիս  «բոկեր» բառը կասկածելի համարելու և այն որպես սրբագրություն դիտարկելու։ Սակայն հազիվ թե կարելի է պնդել, որ խոշոր եղջերավոր անասունների հովիվը («բոկեր») չի կարող միաժամանակ հովվել  նաև մանր եղջերավորներին:
--------------------------------
[15](Էջմիածին թարգ․) Տէրը վերցրեց ինձ հօտից եւ ասաց ինձ. «Դու գնա՛ եւ մարգարէացի՛ր Իսրայէլի իմ ժողովրդի մասին»:
(Արարատ թարգ․) Բայց Տերն ինձ վերցրեց հոտերի հետևից և Տերն ինձ ասաց. Գնա՛, մարգարեացի՛ր Իսրայելի իմ ժողովրդին։
(Գրաբար) և ա՛ռ զիս Տէր ի հօտից, և ասէ ցիս Տէր. Գնա՛ դու և մարգարէա՛ ի վերայ ժողովրդեա՛ն իմում Իսրայէլի։