Սուրբ Հովհան Ոսկեբերան
Եւ երբ առանձին մնաց, նրա շուրջը եղողները, աշակերտների հետ միասին, հարցրին նրան այս առակի մասին:
Նա առակներով է խոսում, որպեսզի իր խոսքն ավելի արտահայտիչ և հիշարժան դարձնի, և որպեսզի պատկերների օգնությամբ ոգեշնչի նրանց որոշ բաներով: Մարգարեները ևս այսպես են վարվել: Եթե կրծքավանդակից որևէ մաս վերցնենք, ապա այդ մասում կգտնեք այն ամենը, ինչից բաղկացած է կենդանի էակը. ջլեր, երակներ, ոսկորներ, զարկերակներ, արյուն կամ, ինչպես ասում են, ամբողջ խառնուրդի նմուշը:
Մաղաքիա արք. Օրմանյան
Եւ երբ առանձին մնաց, նրա շուրջը եղողները, աշակերտների հետ միասին, հարցրին նրան այս առակի մասին:
Տե՛ս Մեկնություն Ավետարան ըստ Մարկոսի գլուխ 4:3
Թեոֆիլակտ Բուլղարացի
Եւ երբ առանձին մնաց, նրա շուրջը եղողները, աշակերտների հետ միասին, հարցրին նրան այս առակի մասին:
Իրեն առանձին հարցնող աշակերտներին նա ասում է. «Ձեզ է տրված իմանալ Աստծու արքայության խորհուրդները»: Բայց արդյո՞ք ըստ բնությունից եկող բաշխման և սահմանման ոմանց դա տրված է, իսկ ոմանց՝ ոչ: Չի կարող պատահել. բայց նրանց որպես փնտրողների տրվում է, քանզի ասված է՝ «փնտրե՛ք, և կտրվի ձեզ» (Մատթ. 7։7)։ Աստված մյուսներին թողեց կուրության մեջ, որպեսզի անհրաժեշտի մասին գիտելիքն ավելի շատ նրանց դատապարտությանը չծառայի, երբ նրանք իրենցից պահանջվածը չկատարեն:
Ա․ Լոպուխին
Եւ երբ առանձին մնաց, նրա շուրջը եղողները, աշակերտների հետ միասին, հարցրին նրան այս առակի մասին: (Սինոդական թարգ․)[10]
Այստեղ Տիրոջ կողմից Իր աշակերտներին և Իրեն շրջապատող ժողովրդի բազմության միջից առանձնացող Իր ավելի մոտ հետևորդներին տրված բացատրությունները Մարկոսի կողմից այս հատվածում է զետեղվել ոչ թե այն պատճառով, որ դրանք իսկապես տրվել են սերմնացանի առակից հետո, այլ որովհետև նրան թվում է, որ անհրաժեշտ է իր Ավետարանի ընթերցողների համար պարզաբանել այն նպատակը, որով Տերը ժողովրդին ուղղված իր ուսմունքը արտահայտել է առակներով: Իրապես, Քրիստոսը, ափի մոտ կանգնած նավակի մեջ նստելով և ափին կանգնածներին դիմելով, հենց նոր պատմեց սերմնացանի մասին իր առակը և նույն դիրքում կպատմի նաև հաջորդ առակները: Միայն երեկոյան Նա կանցնի ծովի մյուս կողմը (Մարկ. 4։35): Եթե այժմ Մարկոսն ասում է, որ Նա և իր աշակերտները ժողովրդից առանձին մնացին, ապա պարզ է, որ նա այստեղ նկատի ունի հենց այն դիրքը, որում Քրիստոսը հայտնվեց արդեն ծովի ափին իր քարոզի ավարտին: Այստեղ, մարդկանց ներկայությամբ, աշակերտները չէին կարող իրենց հարցը ուղղել Քրիստոսին, և Քրիստոսը չէր կարող այնպես պատասխանել, որ իր պատասխանը լսելի չլիներ լճափին Նրա կողքին կանգնածներին: Այնուհետև, ըստ Տիշենդորֆի տեքստի, աշակերտները Քրիստոսին հարցնում են ոչ միայն սերմնացանի առակի (մեզ մոտ 10 համարի առակի մասին են հարցնում), այլև ընդհանրապես «առակների» իմաստի մասին... Հաջորդ բացատրությունը, որը Քրիստոս տվեց առակներով ուսուցանելու նպատակի մասին, անկասկած, Մարկոսի կողմից այստեղ է տեղափոխվել մեկ այլ տեղից:
«Հարցրին», ըստ Տիշենդորֆի՝ «հարցրել են (տարբերությունը «ρώτουν» բայի ժամանակաձևի մեջ է): Դրանով ավետարանիչը ցույց է տալիս, «որ ընդունված էր, որ աշակերտները Քրիստոսից հարցնում էին այս կամ այն առակի նշանակության մասին:
--------------------------------
[10] (Էջմիածին թարգ․) Եւ երբ առանձին մնաց, նրա շուրջը եղողները, աշակերտների հետ միասին, հարցրին նրան այս առակի մասին:
(Արարատ թարգ․) Երբ Հիսուսը մենակ մնաց, ովքեր նրա հետ էին, ինչպես նաև տասներկու աշակերտները, նրան հարցրին այդ առակի մասին։
(Գրաբար) Եւ իբրեւ եղեւ առանձինն, հարցին ցնա որ զնովաւն էին աշակերտաւքն հանդերձ՝ զառակսն:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: