ԻՆՉՈՒ ՎԻՃԱԿՈՎ ԵՎ ՈՉ ՄԱՐԳԱՐԵՈՒԹՅԱՄԲ ԱՔԱՐԸ ՀԱՆՑԱՎՈՐ ԵՐԵՎԱՑ ԱՍՏԾՈՒՆ

Ո­րով­հետև վի­ճա­կը մար­գա­րեի գործ է կա­տա­րում ինչ­պես ծո­վում, այն­պես էլ ցա­մա­քի վրա: ­Դարձ­յալ մարդ­կանց հանձ­նա­րա­րեց բռնել հան­ցա­վո­րին, որ­պես­զի մար­դը մարդ­կանց կող­մից հան­դի­ման­վի: Ինչ­պես ցույց է տրվում, գո­ղա­ցածն այս էր. նկա­րագ­րել մի զգեստ և ­մի զույգ բա­ժակ` յու­րա­քանչ­յու­րը եր­կու­ հար­յուր սա­տեր (ար­ժո­ղութ­յան), մի ոս­կի լե­զու: ­Բա­ժակն ար­ժեր ութ հար­յուր դրամ, իսկ ոս­կի լե­զուն լիտ­րի նման կշեռք է. թո­ղե­ցին «լիտր» ա­նու­նը և ձ­ևի պատ­ճա­ռով լե­զու ան­վա­նե­ցին: Աստ­ծո ըն­ծա­նե­րից ար­ծաթն ու ոս­կին գո­ղա­ցավ, իսկ ցե­ցա­կեր բրդյա հան­դերձ­նե­րը` քա­ղաքն ու նրա ինչ­քե­րը նզո­վե­լու պատ­ճա­ռով: Այս բո­լո­րի գո­ղը Ա­քարն է: