Մեկնություն Ավետարան ըստ Մատթեոսի 11:18

Հովհաննես Ծործորեցի

18-19. Եկաւ Յովհաննէսը. ո՛չ ուտում էր եւ ո՛չ խմում. եւ ասացին՝ նրա մէջ դեւ կայ: Եկաւ մարդու Որդին. ուտում է եւ խմում. եւ ասում են՝ ահա ուտող եւ խմող մարդ, բարեկամ՝ մաքսաւորների եւ մեղաւորների. բայց իմաստութիւնը արդարացուեց իր որդիների կողմից»:

 

    Եկավ Հովհաննեսը. ոչ ուտում էր, ոչ խմում. և ասում են. «Նրա մեջ դև կա»: Եկավ Մարդու Որդին, ուտում ու խմում է, և ասում են. «Ահա ուտող-խմող մարդ, մաքսավորների ու մեղավորների բարեկամ»:

    Հովհաննեսը խստակյաց էր, և նրանք չհանդուրժեցին նրա խստամբեր պահքը, այլ պարսավում էին, թե դև կա նրա մեջ, քանի որ, ասում էին, անմարմիններն են, որ կերակրի կարիք չունեն: Իսկ Աստծո Որդին, որ դարձավ մարդու որդի, հեշտ ճանապարհով եկավ՝ բարի գործեր ցույց տալով, որպեսզի դրանով որսար նրանց, բայց նրանք Նրան էլ մեղադրում էին, թե ուտող-խմող է: Սրանից պարզ դարձավ, որ կամովին էին խոտորված և դեպի ճշմարտությունը չէին գալիս անօրեն գործերի պատճառով, որոնք սիրում էին, ուստի պատրվակներ էին կարկատում:

    Բայց [Հովհաննեսն ու Հիսուսը] տարբեր ճանապարհներով ներմուծեցին ոչ թե տարբեր ուսմունքներ, այլ միևնույնը: Ինչպես երբ կամենում են ինչ-որ գազան որսալ, երկու ճանապարհով են ելնում ու նույն կիրճում հանդիպում միմյանց, որպեսզի որտեղից որ հնարավոր լինի, [գազանին] գցեն վանդակի մեջ, այդպես էլ Հովհաննեսն ու Տերը [վարվեցին]: Սակայն [հրեաները] չզգոնացան, ուստի [Տերն] ասում է.

    Եվ արդարացավ իմաստությունն իր որդիներով»:

    Այսինքն՝ թեպետ չընդունեցին [Հովհաննեսին ու Հիսուսին], սակայն մեղադրել չեն կարող, որովհետև ինչ որ վայել էր խնամարկությանը, [Հովհաննեսն ու Հիսուսը] կատարեցին, ուստի Հայր Աստծո իմաստությունը, որ կամեցավ նրանց շահել նեղ և ընդարձակ ճանապարհներով՝ Հովհաննեսի քարոզությամբ և Տիրոջ ընթացքով, արդարացավ: Նաև Հոր Իմաստություն Որդին նրանց մեջ արդար գտնվեց առաքյալների որդիների և հրաշագործությունների շնորհիվ, որովհետև նախ [հրեաների] մոտ եկավ ու հրաշքներ գործեց և նրանց մոտ ուղարկեց աշակերտներին, բայց նրանք մերժելով հեռու կանգնեցին: Այլև թլփատվածների որդիներից ովքեր որ ընդունեցին Տիրոջն ու Ավազանով մկրտությամբ դարձան Նրա որդիները, ինչպես առաքյալներն ու այլ շատեր, արդարացրին Աստծո իմաստությունը՝ [ցույց տալով], որ տանջանքի արժանի են [չընդունածները], քանի որ եթե կամենային, ամենքն էլ կհավատային: Կամ էլ՝ արդարացան իմաստո՛ւն որդիները, ովքեր հրավերով կանչվեցին, որովհետև [Տերն] իմաստուններին «որդիներ» է կոչում:
   

Մաղաքիա արք. Օրմանյան

Եկաւ Յովհաննէսը. ո՛չ ուտում էր եւ ո՛չ խմում. եւ ասացին՝ նրա մէջ դեւ կայ:

   
Տե՛ս Մեկնություն Ավետարան ըստ Մատթեոսի գլուխ 11:7