Մեկնություն Ավետարան ըստ Հովհաննու 1:14

Ստեփանոս Սյունեցի

Եւ Բանը մարմին եղաւ ու բնակուեց մեր մէջ, եւ տեսանք նրա փառքը, նման այն փառքի, որ Հայրն է տալիս Միածնին՝ լի շնորհով ու ճշմարտութեամբ:

   

   «Եվ Բանը մարմին եղավ և բնակվեց մեր մեջ»: 

   Ոչ թե Աստծու Բանի բնության փոփոխում եղավ դեպի մարմնի բնություն և կամ այլայլություն, ինչպես ասում են սառած ջուրի [համար], այլ Բանը մարմին եղավ, այսինքն՝ մարդ եղավ՝ վերցնելով մարդու մարմին, հոգի և մարդուն [հատուկ] ամեն ինչ: Ուստի և Աստվածաբանը վրա բերեց, թե բնակվեց «մեր»՝ մարդկային բնության մեջ:

   «Եվ տեսանք նրա փառքը, նման այն փառքի, որ Հայրն է տալիս Միածնին՝ լի շնորհով և ճշմարտությամբ»: 

   Որովհետև Բանն Աստված Աստծու Որդի լինելու իշխանությունը ժամանակի մեջ չստացավ, դրա համար էլ [ասվում է, որ] տեսան Նրա փառքը Հորից՝ Աստվածության աղբյուրից [որպես] Միածնի և միայն ճշմարիտ Աստծու: Նաև մյուս աշակերտները, [տեսան] այն սքանչելիքները, որոնք Նա անում էր՝ իբրև Աստված, առավել ևս Որոտման որդիները և Պետրոսը [ինչպես օրինակ], այլակերպությունը լեռան վրա:

   «Լի շնորհներով և ճշմարտությամբ»: «Շնորհներով», քանի որ նրանք, ովքեր կանչվում են նրանից և կանչվեցին, շնորհներով փրկվեցին և ո՛չ գործերով, իսկ «ճշմարտությամբ», որովհետև ամեն ինչում ճշմարիտ է Նրա վարդապետությունը:
   

Մաղաքիա արք. Օրմանյան

Եւ Բանը մարմին եղաւ ու բնակուեց մեր մէջ, եւ տեսանք նրա փառքը, նման այն փառքի, որ Հայրն է տալիս Միածնին՝ լի շնորհով ու ճշմարտութեամբ։

   

Տե՛ս Մեկնություն Ավետարան ըստ Հովհաննու գլուխ 1:6

---