Ա․ Լոպուխին
19-22. Մոտենալով Հովսեփի պալատի կառավարչին՝ նրանք դռան մոտ ասացին նրան. [19] «Աղաչում ենք քեզ, տե՛ր, լսի՛ր մեզ։ Երբ առաջին անգամ եկանք պարեն գնելու և վերադառնալիս իջևան հասանք, բացելով մեր պարկերը՝ տեսանք, որ յուրաքանչյուրիս արծաթը իր պարկի մեջ է։ Արդ, արծաթը նույն կշռով հետ ենք բերել. ահա այն մեր ձեռքում է։ Ուրիշ արծաթ էլ ենք բերել մեզ հետ, որ պարեն գնենք։ Մենք չգիտենք, թե ով է արծաթը դրել մեր պարկերի մեջ»։ (Սինոդական թարգ․)
Վախով ու անվճռականությամբ նրանք կանգ են առնում տան մուտքի մոտ և կծկված Հովսեփի տան կառավարչին պատմում են փողերի հետ կապված դեպքը։ Նրան բացատրում են այդ հարցում իրենց լիովին անմասն լինելը և խնդրում են այդ հանգամանքին ուշադրություն դարձնել։ Նրանք այսպես են վարվում իրենց սպասվող մեղադրանքները և, միգուցե, համաձայն հինավուրց օրինակարգի, ստրկացումը հաշվի առնելով (Ելք 22:3 )։
--------------------------------
[19](Էջմիածին թարգ․) Մօտենալով Յովսէփի պալատի կառավարիչին՝ նրանք դռան մօտ ասացին նրան.
(Արարատ թարգ․) Եվ մոտեցան Հովսեփի տան վերակացուին և տան դռանը խոսեցին նրա հետ
(Գրաբար) Մատուցեալ առ այրն` վերակացու տանն Յովսէփայ,
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: