Բացատրական աստվածաշունչ, Ա. Պ. Լոպուխինի (†1904)
Կերգեմ իմ սիրելիի համար իմ սիրեցյալի երգը նրա այգու մասին։ Իմ սիրելին մի այգի ուներ մի արգավանդ բլուրի վրա։ (Սինոդական թարգ․) [1]
1-7 համարներ: Մարգարեն այստեղ հանդես է գալիս որպես քնարերգու-բանաստեղծ, սակայն նրա երգն իր մեջ բովանդակում է բավականին ողբերգալի մի ճշմարտություն: Մարգարեն երգում է իր սիրելի Տիրոջ ձեռնարկած գործի մասին, Նրա՛, Ով մի գեղեցիկ վայրում տնկեց Իր խաղողի այգին, այսինքն՝ ընտրյալ ժողովրդին, և նրան ընծայեց բոլոր հարմարությունները բարեկեցիկ կյանքի ապահովման համար: Սակայն այդ խաղողի այգին ոչ թե հիասքանչ պտուղ տվեց, այլ վատթար, կերակրի մեջ օգտագործելու համար անպիտան պտուղներ: Այս առակ-երգի ունկնդիրներն իրենք էլ կարող են ասել, թե Բարձրյալն ինչ իրավունք ունի անելու այդպիսի խաղողի այգու հետ: Սակայն քանի որ լսողները չեն կարողանում իրենք իրենց մեղավոր ճանաչել, ուստի անձամբ Ինքը՝ Տերն է որոշում Իր խաղողի այգու, կամ որ նույնն է՝ հրեաների ապագան, որ խոստացվում է շատ տխրահռչակ լինել:
«Կերգեմ»․ եբրայերենից թարգմանաբար նշանակում է՝ «Ես սկսում եմ երգել իմ Ընկերոջ մասին: Այս երգը Նրա՝ Իր խաղողի այգու հանդեպ ունեցած սիրո մասին է»: Մարգարեն ցանկանում է ներկայացնել իր ընկերոջ (այս հատվածում Ինքը՝ Աստված է ներկայացվում այդ կերպարով) վերաբերմունքն Իր խաղողի այգու հանդեպ, ա՛յն այգու, որը սուրբգրային գրականության մեջ հաճախ «մարմնավորում» է ընտրյալ ազգին (հմմտ. Ես. 3:14, Եր. 2:21, 12:10; Մտթ. 21:33): Այս խաղողի այգին տնկվել էր ամենից պիտո վայրում՝ բլրի գագաթին, որն արևի ճառագայթների ներգործության համար ամենահարմար վայրն է: «Բաքոսը սիրում է բաց բլուրներ»,- ասում է Վերգիլիոսը (Գեորգիկա. II, 113):
--------------------------------
[1](Էջմիածին թարգ․) Իմ սիրեցեալի համար պիտի երգեմ նրա սիրելի այգու երգը. Մի անկիւնում, արգաւանդ մի տեղում, այգի ունէր իմ սիրելին:
(Արարատ թարգ․) Թող երգեմ իմ սիրելիի համար իմ սիրեցյալի երգը նրա այգու մասին։ Իմ սիրելին մի այգի ուներ մի արգավանդ բլուրի վրա։
(Գրաբար) Երգեցից սիրելւոյ այգւոյ իմոյ զերգս սիրելւոյ նորա: Այգի եղեւ սիրելւոյն յանկեան. ի տեղւոջ պարարտութեան:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: