Եսայու մարգարեության մեկնություն 57:11

Ա. Լոպուխին

«Ո՞ւմից դու վախեցար և սարսափեցիր, որ անհավատարիմ դարձար ու դադարեցիր Ինձ հիշել և պահպանել քո սրտում, մի՞թե դու չդադարեցիր վախենալ Ինձանից այն պատճառով, որ Ես լռում էի, այն էլ երկար»։ [11] (Սինոդական թարգ․)
   
Տե՛ս Եսայու մարգարեության մեկնություն գլուխ 57:5

--------------------------------
[11](Էջմիածին թարգ․) Ո՞ւմից վախեցար ու զարհուրեցիր, որ ստեցիր եւ չյիշեցիր ինձ, միտքդ չբերիր, սրտիդ մէջ չդրիր, իսկ ես քեզ տեսայ ու անտեսեցի: Ես այն եմ, որ յաւիտենական եմ, իսկ դու ինձնից չվախեցար:
(Արարատ թարգ․) Ումի՞ց էիր զարհուրում ու վախենում, որ ստեցիր, չհիշեցիր ինձ և սրտումդ չդրեցիր. չէ՞ որ ես վաղուց լռել եմ, ուստի դու ինձնից չես վախենում։
(Գրաբար) Յումէ՞ զանգիտեալ զարհուրեցար. զի ստեցեր ինձ` եւ ոչ յիշեցեր զիս` եւ ոչ ածեր զմտաւ` եւ ոչ եդիր ի սրտի քում: եւ ես տեսի զքեզ` եւ անտես արարի: Ես այն եմ որ յաւիտենիցն եմ, եւ դու յինէն ոչ զանգիտեցեր: