Թվոց գրքի մեկնություն 19։20

Ա․ Լոպուխին

Իսկ եթե որևէ մեկը անմաքուր լինի և ինքն իրեն չմաքրի, ապա այդ մարդը կվերացվի ժողովրդի միջից, քանի որ նա պղծել է Տիրոջ սրբարանը, սրբարար ջուր չի ցանվել նրա վրա, նա անմաքուր է։ (Սինոդական թարգ․)[20]
   
Տե՛ս Թվոց գրքի մեկնություն գլուխ 19:11
--------------------------------
[20](Էջմիածին թարգ․) Այն մարդը, որ անմաքուր է, բայց չի ցանկանայ մաքրուել, թող վերանայ իր ժողովրդի միջից, որովհետեւ նա Տիրոջ սրբարանն է պղծել, մեղքերի մաքրման ջրով չի լուացուել եւ անմաքուր է:
(Արարատ թարգ․) Բայց այն մարդը, որ անմաքուր է և չի մաքրվում, այդ անձը վերանա իր ժողովրդի միջից, որովհետև նա պղծել է Տիրոջ սրբարանը։ Նրա վրա մաքրման ջուրը շաղ չի տրվել. նա անմաքուր է։
(Գրաբար) Եւ մարդ` որ պղծեսցի եւ ոչ սրբեսցի, սատակեսցի անձն այն ի ժողովրդենէ իւրմէ. զի զսրբութիւն Տեառն պղծեաց, եւ ջուր սրսկման ոչ սրսկեցաւ զնովաւ, անսուրբ է.