Ա․ Լոպուխին
«Իսկ եթե նրա հայրը, լսելով նրա ուխտը, հաավնություն չի տվել այն օրը, երբ լսել էր նրա բոլոր ուխտերն ու խոստումները, ապա դրանք անվավեր թող լինեն, և Տերն այդ կնոջը թող անպարտ համարի, քանի որ կատարված ուխտին հանձնառու չեղողը նրա հայրն է»: (Սինոդական թարգ․)[6]
Տե՛ս Թվոց գրքի մեկնություն գլուխ 30:4
--------------------------------
[6](Էջմիածին թարգ․) Իսկ եթէ նրա հայրը, լսելով նրա ուխտը, հաւանութիւն չի տուել այն օրը, երբ լսել էր նրա բոլոր ուխտերն ու խոստումը, ապա անվաւեր թող լինեն դրանք, եւ Տէրը այդ կնոջը թող անպարտ համարի, քանի որ յանձնառու չեղողը նրա հայրն է:
(Արարատ թարգ․30։5) Բայց եթե նրա հայրը իր լսած օրը արգելի նրան, այն ժամանակ նրա բոլոր ուխտերն ու նրա ստանձնած պարտավորություններն անվավեր կլինեն. և Տերը թողություն կտա նրան, քանի որ նրա հայրը արգելեց նրան։
(Գրաբար) Եւ եթէ ոչ առնուցու յանձն հայր նորա` յաւուրն յորում լսիցէ զամենայն ուխտս նորա, եւ զսահմանսն զոր սահմանեաց զանձնէ իւրմէ, մի կացցեն: եւ Տէր անպարտ արասցէ զնա, զի ոչ առ յանձն հայրն նորա:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: