Մաղաքիայի մարգարեության մեկնություն 2։16

Ա․ Լոպուխին

Եթե դու ատում ես նրան, արձակի՛ր, ասում է Իսրայելի Տեր Աստվածը, վիրավորանքը կպատի նրա հագուստը, ասում է Զորությունների Տերը, այդ պատճառով հետևեք ձեր հոգուն և անհավատարիմ մի՛ եղեք։ (Սինոդական թարգ․) [16]
   
   Այս համարի ռուսերեն թարգմանությունը անհասկանալի է։ Տիխոմիրովի մոտ հետևյալ թարգմանությունն է բերվում․ «Քանզի Ես ատում եմ ապահարզանը,_ ասում է Տերը` Իսրայելի Աստվածը,− և նրան, ով իր հագուստը անարգանքով է պատում,_ ասում է Զորությունների Տերը։− Այդ պատճառով հո՛գ տարեք ձեր հոգու մասին և մի՛ դավաճանեք»։ Այս թարգմանության իմաստն ամբողջովին պարզ է։ Աստված չի կարող խրախուսել ամուսնալուծությունը, որովհետև ամուսնալուծվողը ակնհայտ մեղք է գործում (կարծես ամբողջությամբ անարգանքով է զգեստավորվում)։ Հիանալի է խառնամուսնություններին և ամուսնալուծությանը առնչվող հարցերի լուծման վերաբերյալ Մաղաքիա մարգարեի խստությունը։ Մովսեսի օրենքը արգելում էր միայն քանանուհիների հետ ամուսնությունը (Ելք 34։16, Բ Օր․ 8։3 և հաջորդները), մինչդեռ Մաղաքիան ընդհանրապես օտարազգիների հետ ամուսնանալն է արգելում։ Այս հարցում նա համաձայնում է Եզրասի և Նեեմիայի հետ (Բ Եզր․ 9։2, Նեեմ․ 13։23)։ Նոր, հետգերության շրջանի հրեական համայնքը պետք է խստորեն պահեր իր աստվածապետական մեկուսացումը, որպեսզի չձուլվեր հեթանոսությանը։ Ճիշտ նույն կերպ էլ Մաղաքիան ամրացնում է նաև ամուսնալուծության վերաբերյալ Մովսիսական օրենքի արգելքը։ Մովսեսը ամուսնալուծություն թույլ էր տալիս միայն որոշակի պարագաներում (Բ Օր․ 25։1), իսկ Մաղաքիան ամբողջությամբ մերժում է ամուսնալուծության իրավունքը` մոտենալով Քրիստոսի պատվիրանին (Մատթ․ 19։8 և հաջորդները)։
--------------------------------
[16](Էջմիածին թարգ․) իսկ եթէ ատելու պատճառով արձակես նրան, ամբարշտութիւնը կը ծածկի քո խորհուրդը, - ասում է Իսրայէլի Տէր Աստուածը: Զգո՛յշ վարուեցէք եւ անհաւատարիմ մի՛ եղէք, - ասում է Ամենակալ Տէրը:
(Արարատ թարգ․) «Որովհետև ես ատում եմ ապահարզանը,- ասում է Տերը՝ Իսրայելի Աստվածը,- բռնությամբ հանդերձը ծածկելը,- ասում է Զորքերի Տերը,- ուրեմն զգուշացե՛ք ձեր հոգիների համար և անհավատարիմ մի՛ եղեք»։
(Գրաբար) բայց եթէ առ ատել արձակեսցես՝ ասէ Տէր Աստուած Իսրայէլի։ Ծածկեսցէ ամպարշտութիւն զխորհուրդս քո, ասէ Տէր ամենակալ. զգոյշ լերուք յոգիս ձեր, եւ մի թողուցուք։