Գիրք` 28. Իմաստութիւն Սողոմոնի

Գլուխ 7

   
1. Եմ եմ եւ եսմարդ մահկանացու հանգոյն ամենեցուն. եւ ծնունդ հողածնի նախաստեղծին: Եւ յորովայնի մաւր նկարեցայ մարմին,

2. եւ տասնամսեայ ժամանակաւ` մածեալ արեամբ ի սերմանէ առն եւ ի ցանկութենէ քնոյ ի վերայ հասելոյ:

3. Եւ ես եղեալ` զհասարակաց աւդն ձգեցի յիս. եւ ի նոյն ի նմանավիշտյերկիր անկայ: Զառաջին բարբառն զնմանն ամենեցուն նոյնգունակ լացեալ,

4. ի խանձարուրս սնայ եւ ի հոգս:

5. Ոչ ոք ի թագաւորաց այլազգ ինչ սկիզբն կալաւ լինելոյ:

6. Մի մուտ է ամենեցուն յաշխարհ` եւ մի ել հասարակաց:

7. Վասն այնորիկ խնդրեցի աղաւթիւք, եւ տուաւ ինձ հանճար. կոչեցի` եւ եկն ինձ հոգի իմաստութեան:

8. Եւ նախամեծար ընտրեցի զնա քան զիշխանութիւնս եւ զաթոռս: Եւ զմեծութիւն ոչինչ համարեցայ առ նորա համեմատութեամբ:

9. Ոչ նմանեցուցի նմա զականս պատուականս. զի ամենայն ոսկի առ նովաւ` իբրեւ սակաւ մի աւազ, եւ իբրեւ զկաւ համարեսցի արծաթ առաջի նորա:

10. Քան զառողջութիւն եւ զգեղեցկութիւն` սիրեցի զնա, եւ ընտրեցի զնա փոխանակ լուսոյ ունել. զի անքուն է լոյսն որ ի նմանէ է:

11. Եւ եկին ինձ բարութիւնք միանգամայն ընդ նմա, եւ անթիւ մեծութիւնք ի ձեռիննորա:

12. Ուրախ եղէ ընդ ամենեսին որոց առաջնորդէր իմաստութիւն. բայց գիտէի ոչ զնա` թէ ծնունդ իցէ սոցա:

13. Առանց նենգութեան ուսայ, եւ առանց նախանձու բաշխեցից: զմեծութիւն նորա ոչ թաքուցից,

14. զի անպակաս գանձ է նա մարդկան: Որով որք վարեցան` առ Աստուած առաքեցին զբարեկամութիւն, վասն առ ի խրատուէ պարգեւացն ընծայեալք:

15. Բայց ինձ տացէ Աստուած ասել ըստ միտս, եւ խորհել արժանաւոր ըստ բանից ասացելոց: զի նա իսկ եւիմաստութեան առաջնորդ է, եւ իմաստնոց ուղղիչ:

16. Զի ի ձեռին նորա եմք, եւ մեք` եւ բանք մեր, եւ ամենայն հանճար` եւ գործոց խելամտութիւն:

17. Զի նա ետ ինձ զանվրէպ գիտութիւն զեղելոցս, գիտել զհաստատութիւն աշխարհի, եւ զազդեցութիւն բնութեանց:

18. զսկիզբն եւ զկատարած եւ զմէջ ժամանակաց. զշրջանաց փոփոխումն, եւ զշրջել ժամանակաց:

19. զտարեաց բոլորմունս, եւ զաստեղաց դիրս:

20. զբարս անասնոց, եւ զգազանութիւն գազանաց. զհողմոց բռնութիւնս, եւ զխաւսս մարդկան. զայլակերպութիւնս տնկոց եւ զզաւրութիւնս արմատոց.

21. որ ինչ ծածուկ` եւ որ ինչ յայտնի` գիտացի:  Զի ամենեցունցճարտարապետն ուսոյց ինձ իմաստութիւն:

22. Զի գոյ ի նմա հոգի մտաւոր. սուրբ. միածին. բազմաբաշխ. նուրբ. դիւրաշարժ. պարզ. անարատ. յայտնի. անվրէպ. բարեսէր. երագ. անարգել. բարերար.

23. մարդասէր. հաստատուն. զգուշաւոր. անհոգ. ամենազաւր. ամենահայեաց: եւ ամենայն իրաց բաւական. մտաւորաց, սրբոց, նրբից:

24. Քան զամենայն շարժունս շարժնագոյն է իմաստութիւն. դարմանէ եւ ընդ մտանէ ընդ ամենայն վասն յստակութեան:

25. Քանզի ճաճանչէ Աստուծոյ զաւրութեանն, եւ ծագումն ճշմարիտ փառաց ամենակալին. վասն այնորիկ եւ ոչ մի ինչ պղծեալ խառնի ի նա:

26. Քանզի նշոյլ է մշտնջենաւոր լուսոյն, եւ հայելի անարատ Աստուծոյ ազդեցութեանն. եւ պատկեր առատութեան նորա:

27. Մի է` եւ ամենայնի կարաւղ. կայ յինքեան` եւ զամենայն նորոգէ. եւ ըստ ազգաց յոգիս սուրբս փոփոխի. բարեկամս Աստուծոյ եւ մարգարէս յարդարէ:

28. Ոչ զոք սիրէ Աստուած` բայց զայն որ ընդ իմաստութեան բնակիցէ:

29. Զի գեղեցկագոյն է նա քան զարեգակն, եւ քան զամենայն դիրս աստեղաց: ընդ լուսոյ համեմատեալ` առաւել գտանի.

30. զի զնա գիշեր փոխանակէ, բայց իմաստութեանն ոչ յաղթէ չարութիւն: