Գլուխ 19

   
1. Բայց ամպարշտացն մինչչեւ ի սպառ եհաս ի վերայ անողորմն սրտմտութիւնն. քանզի գիտէր զնոցա եւ զհանդերձեալսն:

2. զի եւ նոքա դարձցին ի գնալ, եւ տագնապաւ յուղարկեալ զնոսա` հալածեսցեն զղջացեալք:

3. Զի մինչդեռ տակաւին ի ձեռս իւրեանց ունէին զսուգս իւրեանց, եւ ճչէին առ գերեզմանաւք մեռելոցն. մեւս եւս անմտութեան խորհուրդ յինքեանս կորզէին. եւ զորս աղաչէինն եւ հանէին. նոցին որպէս փախստէից հետամուտ լինէին:

4. Զի ձգէր զնոսա արժանն յայնր վաղջանի տագնապ. եւ զանցելոց անցիցն ընդ նոսա անյիշատակութիւն ի միտս արկանէին, զի զմնացելոց տանջանաց լցցեն զպատիժս.

5. եւ քո ժողովուրդ զնորասքանչ ճանապարհ գնասցէ, եւ նոքա նորանշան մահ գտանիցեն:

6. Զի ամենայն արարածք յիւրաքանչիւր կարգի վերստին նորոգէր` արբանեկել քոց հրամանաց: Զի որոց որդիքն անվնաս պահէին,

7. ամպն ծածկեսցէ զբանակն: Զի ի ջրոյն ցամաքութենէ որ ի ներքոյ կայր` յատակք երկրին երեւէին. եւ ի Կարմիր ծովուն ճանապարհ անխափան` եւ դաշտ ծաղկաբեր ի պտուտից բռնութեանն:

8. Վասն որոյ միագունդ անցանէին որ քով ձեռամբդ ծածկեալ էին, տեսեալ զգործս սքանչելիս:

9. Զի իբրեւ զձիս ճախրեցան, եւ իբրեւ զգառինս խայտացին, աւրհնել զքեզ Տէր որ փրկեցեր զնոսա:

10. Քանզի յիշէին տակաւին զիրսն որ ի պանդխտութեան իւրեանց, թէ զիա՞րդ փոխանակ ծննդեան անասնոց` բղխեաց երկիր նոցա մուն: Եւ փոխանակ ջրականացն բղխեաց գետն բազմութիւն գորտոց:

11. Ապա յետոյ տեսին եւ նոր ծնունդ թռչնոյ, յորժամ ցանկութեամբ տենչացեալք խնդրեցին խորտիկս կերակրոյ:

12. Զի ի մխիթարութիւն ել նոցա լորամարգ ի ծովէ, եւ պատիժք ի վերայ մեղաւորաց հասին: Ոչ առանց յառաջագոյն եղելոց նշանացն բռնութեամբ հրացան բարկութեանցն: Քանզի յիրաւի չարչարեցան ըստ իւրեանց չարութեանն, զի չարաչար աւտարատեցութիւն հնարեցան:

13. Զի ոմանք զանծանաւթս եկեալս չընդունէին. եւ նոքա զերախտաւոր հեւրս ծառայեցուցանէին:

14. Եւ ոչ այնչափ միայն, այլ եւ այցելութիւն եղիցի նոցա. քանզի ատելութեամբ ընդունէին զաւտարս:

15. Բայց նոքա խնդութեամբ տաւնիցն ընկալեալք, ընդ վաղուց ընդ նոցին արդարոցն վայելէին. անհնարին ցաւաւք չարչարեցին զնոսա:

16. Հարին շլացութեամբ իբրեւ զայնոսիկ որ առ դուրս արդարոյն. յորժամ աննշոյլ անբաց խաւարաւն պատեցան, իւրաքանչիւր ոք զիւրոյ դրաց ելս խնդրէր:

17. Զի վասն նոցա բնութիւնք պատշաճեալք, իբրեւ սաղմոսարանաւ իւրաքանչիւր յարդարեալ ձանիւք. զիւրաքանչիւր անուն նուագէին, յամենայն ժամ ի նմին ձայնի հաստատեալք. զոր է ճշմարտիւ կարծել յեղելոցն տեսլենէ:

18. Զի ցամաքայինքն ի ջուրս փոխէին, եւ լուղակքն յերկիր դառնային:

19. Հուր` ջրոյ յաղթէր իւրով զաւրութեամբ, եւ ջուր` զիւր շիջուցիչ բնութիւնն մոռանայր:

20. Եւ բոցք` դարձեալ զդիւրածախ անասնոցն զմարմինսն ոչ թառամեցուցանէին ի շրջելն իւրեանց. եւ ոչ հալէին զսառնակերպ զդիւրահալ զազգ անուշակ կերակրոյն: Զի յամենայնի բարձրացուցեր զժողովուրդ քո եւ փառաւորեցեր. եւ ոչ անտես արարեր յամենայն ժամանակի, եւ յամենայն տեղիս քոյով պաշտպանութեամբ Տէր: