Ա․ Լոպուխին
Սակայն հորդահոս հեղեղով հիմնավոր կկործանի Նինվեն, և Նրա թշնամիներին խավարը կպատի։ (Սինոդական թարգ․)[8]
Ըստ 8−րդ համարի՝ «Տիրոջը հակադրվողներին Նա վերջնական կործանման և հավիտենական խավարի կմատնի, որովհետև վերջնական ոչնչացումը մարգարեն հեղեղ և կործանում է անվանում» (երանելի Թեոդորոս, «Տասներկու մարգարեների մեկնությունը», Մ․ 1857, գիրք 3, էջ 9)։ Ջրերի թափվելն ու հեղեղները աստվածաշնչյան հեղինակների մոտ թշնամիների երկիր ներխուժելու և այնտեղ [նրանց կողմից կատարված] ավերիչ գործողությունները պատկերելու համար օգտագործվող սովորական միջոցներ են (Դատ․ 6։1−5, Ես․ 8։7, 8, 27։12, 28։17, 30։30, Դան․ 9։21, 11։10)։ Հենց այդպիսի կործանում է Նինվեի համար հռչակում Նավում մարգարեն՝ կանխատեսելով անգամ դրա տեղի անհետացումը ((եբրայերեն «մէկոմահ»)․ իգական սեռի «հ» վերջածանցը այստեղ սովորաբար վերաբերում է Նինվե անվանը))։ Այս պարագան տե՛ս նաև Վուլգաթայի թարգմանության մեջ՝ «consummationem faciet loci ejus»։ Սակայն հենց երանելի Հերոնիմոսը հնագույն թարգմանությունների միջոցով այս բառի մեկ այլ թարգմանություն է մատնանշում և ասում է՝ ««тасота» բառը, որը մենք փոխանցել ենք հիշյալ արտահայտության փոխարեն, բոլորը երկու մասի են բաժանել, ուստի «տա»−ն որպես «απο−ից» նախդիր են թարգմանել, իսկ «coma»−ն՝ «ապստամբներ»։ Այսպես Ակյուղասն ասում է՝ «απο αντισταμενων» (այսինքն՝ «ապստամբողներից»), Յոթանասնից՝ «ապստամբողները», Թեոդոտիոնը՝ «ընդդեմ նրա ապստամբողներին», նույն թարգմանության հինգերորդ հրատարակությունը՝ «ընդդեմ նրա ապստամբողներից»։ Միայն Սյումմաքոսն է, համաձայն մեր (ենթադրաբար՝ ռուսերեն) թարգմանության, «և ջրհեղեղները սկսվելուն պես վերջ կդնի նրա տեղին» տարբերակով թարգմանել («Մեկ գիրք՝ Նավում մարգարեի մեկնության»։ Կիև, 1896, մաս 13, էջ 264)։ Ամեն դեպքում խոսքը աղետների հեղեղի մասին է, որը երկրի վրա պետք է վերջ դնի Նինվեի չարագործություններին և գոյությանը։ Միևնույն ժամանակ, ոմանք (Ա Կեյտ, պրոֆ․ Մ․ Գոլուբև) 8−րդ համարում Նինվեի կործանման կերպի (Տիգրիսի վարարման միջոցով) մասին մատնանշում են տեսնում։ Այս մասին վկայում է Դիոդորոս Սիցիլիացին («Պատմական գրադարան», II 81−83)։ Սակայն մարգարեի մոտ ջրհեղեղի մասին արտահայտությունը (եբրայերեն՝ «շէտէֆ»), ինչպես աստվածաշնչյան շատ այլ հատվածներում, փոխաբերական իմաստ ունի, որը, ըստ էության, երևում է համարի երկրորդ հատվածից՝ «և Նրա թշնամիներին խավարը կպատի», վերջին բառերի փոխաբերական իմաստը կասկածից վեր է (տե՛ս Իմաստ․ 18։4)։
--------------------------------
[8](Էջմիածին թարգ․) Հեղեղով վերջ կը տայ իր դէմ ըմբոստացածներին, եւ խաւարը կը հալածի նրա թշնամիներին:
(Արարատ թարգ․) նույնիսկ հորդահոս հեղեղի ժամանակ։ Բայց պիտի կործանի այն քաղաքը, որ կապստամբի իր դեմ, և խավարի մեջ պիտի նետի իր թշնամիներին։
(Գրաբար) Եւ հեղեղաւ ճանապարհաց արասցէ վախճան յարուցելոց ի վերայ, եւ զթշնամիս նորա խաւար հալածեսցէ։
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: