1. Եւ տրտմեցաւ Յովնան տրտմութիւն մեծ՝ եւ խռովեցաւ։
2. Եւ եկաց յաղաւթս առ Տէր Աստուած եւ ասէ. Ով Տէր, ո՞չ այս այն բանք են իմ մինչ էի անդէն յերկրին իմում. վասն այնորիկ աճապարեցի փախչել ի Թարշիշ. զի գիտէի թէ ողորմած ես դու՝ եւ գթած, երկայնամիտ եւ բազումողորմ, եւ զղջանաս ի վերայ չարեաց։
3. Եւ արդ, Տէ՜ր, Տէ՜ր, առ զոգի իմ յինէն, զի լաւ է ինձ մեռանել, քան թէ իցեմ կենդանի։
4. Եւ ասէ Տէր ցՅունան՝ թէ արդարեւ յո՞յժ տրտմեալ իցես։
5. Եւ ել Յունան ի քաղաքէ անտի, եւ նստաւ յանդիման քաղաքին, եւ արար իւր հովանի, եւ նստաւ ընդ հովանեաւն՝ մինչեւ տեսանիցէ թէ զի՞նչ լինիցի քաղաքին։
6. Եւ հրաման ետ Աստուած դըդմենւոյն, եւ ել ի վերայ գլխոյն Յովնանու՝ լինել նմա հովանի ի վերայ գլխոյ նորա. զովացուցանել զնա ի տառապանաց իւրոց. եւ ուրախ եղեւ Յունան ի վերայ դդմենւոյն ուրախութիւն մեծ։
7. Եւ հրաման ետ Աստուած որդանն՝ առաւաւտուն ի վաղիւ անդր. եհար զդդմենին՝ եւ ցամաքեցաւ։
8. Եւ եղեւ ի ծագել արեւուն հրամայեաց Աստուած հողմոյ խորշակի տապախառնի, եւ անկաւ արեւն զգլխովն Յունանու. եւ կայր ի տարակուսի, եւ քաղէին ոգիք նորա. եւ ասէր. Լաւ էր ինձ մեռանել, քան զայս կեանս իմ։
9. Եւ ասէ Տէր Աստուած ցՅովնան թէ. Արդարեւ յո՞յժ տրտմեալ իցես ի վերայ դըդմենւոյն։ Եւ ասէ. Յոյժ տրտմեալ իցեմ մինչեւ ցմահ։
10. Եւ ասէ Տէր. Դու խնայեցե՞ր ի դըդմենին՝ յոր ոչ եղեր ինչ աշխատ եւ ոչ սնուցեր զնա. որ գիշերի ել, եւ միւս գիշերի կորեաւ։
11. Ես ո՞չ խնայեցից ի Նինուէ քաղաք մեծ, յորում բնակեալ են աւելի քան զերկոտասան բեւր մարդիկ, որ ոչ ծանեան զաջ եւ զահեակ իւրեանց, եւ անասուն բազում։
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: