Գիրք` 9. Թուղթք Պաւղոսի Առաքելոյ առ գաղատացիս

Գլուխ 3

   
1. Ո՛վ անմիտ գաղատացիք, ո՞ նախանձ արար զձեզ. որոց գրեթէ առաջի աչա՛ց Յիսուս Քրիստոս գրեցաւ ի խաչ ելեալ:

2. Զայս միայն կամիմ ուսանել ի ձէնջ. ի գործո՞ց աւրինաց զհոգին ընկալարուք՝ թէ ի լրոյ հաւատոց:

3. Այդչափ անմի՞տ էք. սկսեալ հոգւով՝ եւ արդ մարմնո՞վ վախճանիք:

4. Եւ ա՛յնչափ անցք անցին ընդ ձեզ զո՞ւր, եթէ իցէ՛ զուր:

5. Իսկ արդ՝ որ բաշխեաց ի ձեզ զհոգին, եւ աջողեաց ի ձեզ զզաւրութիւնս. ի գործո՞ց աւրինաց է՝ եթէ ի լրոյ հաւատոց:

6. Որպէս Աբրահամ հաւատաց յԱստուած՝ եւ համարեցաւ նմա յարդարութիւն:

7. Գիտիցէ՛ք արդեւք. զի որք ի հաւատոց անտի են, նոքա՛ են որդիք Աբրահամու:

8. Յառաջագոյն գիտէր գիր, եթէ ի հաւատո՛ց անտի արդարացուցանէ Աստուած զհեթանոսս, յառաջագոյն խոստացաւ Աստուած Աբրահամու. թէ ի քե՛զ աւրհնեսցին ամենայն ազգք:

9. Այսուհետեւ որք ի հաւատոց անտի են, աւրհնի՛ն ընդ հաւատացելոյն Աբրահամու:

10. Զի որ միանգամ ի գործոց աւրինացն են. ընդ անիծի՛ւք են. քանզի գրեա՛լ է, թէ անիծեալ ամենայն մարդ որ ո՛չ կացցէ յամենայն գրեալսն ի գիրս աւրինաց՝ առնել զամենայն:

11. Զի աւրինաւքն ո՛չ ոք արդարանայ առաջի Աստուծոյ, այն յա՛յտ իսկ զի արդարն՝ ասէ ի հաւատո՛ց կեցցէ:

12. Բայց աւրէնքն չե՛ն ի հաւատոց, այլ որ արասցէ զայն՝ կեցցէ՛ ի նոսին:

13. Քրիստոս գնեա՛ց զմեզ յանիծի՛ց աւրինացն, եղեալ վասն մեր անէծք. զի գրեա՛լ է, թէ անիծեալ ամենայն որ կախեա՛լ կայցէ զփայտէ.

14. զի ի հեթանոսս աւրհնութիւնն Աբրահամու եղիցի ի Քրիստոս Յիսուս. զի մեք զաւետի՛ս հոգւոյն սրբոյ ընկալցուք հաւատովք:

15. Ըստ մարդկութեա՛ն ասեմ, եղբարք. ապաքէն զմարդկան հաստատեա՛լ կտակ՝ ո՛չոք կարէ անարգել, եւ ո՛չ այլ հրամա՛ն ի վերայ այնր տալ:

16. Իսկ Աբրահամու խոստացան աւետիքն, եւ զաւակի՛ նորա, եւ ո՛չ ասէ զաւակաց՝ իբրեւ բազմաց, այլ իբրեւ զմիո՛յ, թէ եւ զաւակի՛ քում, որ է Քրիստոս:

17. Բայց զայս ասեմ, զկտակն յառաջագո՛յն հաստատեալ յԱստուծոյ ի Քրիստոս. աւրէնքն որ յետ չորեքարեւր եւ երեսո՛ւն ամի եդան, ո՛չ կարեն խախտել առ ի խափանելո՛յ զաւետիսն:

18. Եթէ յաւրինա՛ց անտի է ժառանգութիւն. ապա ո՛չ եւս յաւետեացն: Բայց Աբրահամու աւետեա՛ւք շնորհեաց Աստուած:

19. Իսկ զի՞նչ իցեն աւրէնք: Յանցուածո՛ց վասն յաւելան, մինչեւ եկեսցէ զաւա՛կն որում խոստացեալն էր, կարգեալ հրեշտակաւք ի ձե՛ռն միջնորդի:

20. Իսկ միջնորդ՝ միո՛յ ուրուք ո՛չ է, բայց Աստուած մի՛ է:

21. Իսկ արդ՝ աւրէնքն հակառա՞կ ինչ իցեն աւետեա՛ցն Աստուծոյ. քա՛ւ լիցի: Զի եթէ տուեա՛լ էին աւրէնքն՝ որ կարաւղ էին կենդանի՛ առնել, ապա հաստա՛տ յաւրինա՛ց անտի է արդարութիւն:

22. Այլ փակեցի՛ն գիրք զամենեսին ընդ մեղաւք, զի աւետիքն ի հաւատո՛ց անտի Յիսուսի Քրիստոսի տացի՛ն հաւատացելոց:

23. Մինչչե՛ւ հաւատքն եկեա՛լ էին, ընդ աւրինաւք փակե՛ալ պահէա՛ք ի հանդերձեալ հաւատսն որ յայտնելոց էին ի մեզ:

24. Ապա աւրէնքն դաստիարա՛կ եղեն մեզ ի Քրիստոս Յիսուս, զի ի հաւատո՛ցն արդարասցուք:

25. Այլ իբրեւ եկին հաւատքն, ո՛չ եւս ընդ դաստիարակաւ եմք:

26. Քանզի ամենեքին որդի՛ք Աստուծոյ էք, հաւատովք ի Քրիստոս Յիսուս:

27. Որք միանգամ ի Քրիստոս մկրտեցարուք, զՔրիստո՛ս զգեցեալ էք. չի՛ք խտիր,

28. ո՛չ հրէի, եւ ոչ հեթանոսի. ո՛չ ծառայի, եւ ո՛չ ազատի. ո՛չ արուի, եւ ո՛չ իգի. զի ամենեքեան դուք մի էք ի Քրիստոս Յիսուս:

29. Ապա եթէ դուք Քրիստոսի էք, ուրեմն Աբրահամո՛ւ զաւակ էք, ըստ աւետեա՛ցն՝ ժառանգք: