Գլուխ 9

   
1. Զի զամենայն զայս ետու ի սիրտ իմ. եւ սիրտ իմ ետես զայս ամենայն: Որպէս արդարքն եւ իմաստունքն, եւ գործք նոցա ի ձեռս Աստուծոյ. քանզի զսէր եւ զատելութիւն ոչ գիտէ մարդն:

2. Ամենայն ինչ առաջի երեսաց նորա է. եւ ունայնութիւն է յամենայնի: Պատահար է յարդարն եւ յամպարիշտն, ի բարին` եւ ի չարն, ի սրբումն եւ ի պղծում, որ մատուցանէ պատարագ` եւ որ ոչն մատուցանէ: Որպէս որ բարին` եւ որպէս որ մեղանչէն. որպէս որ երդնուն` եւ որպէս որ յերդմանէն երկուցեալ է:

3. Այս է որ չարն է յամենայնի` որ արարեալն է ընդ արեգակամբ. զի պատահար է յամենայնի:  Քանզի սիրտ որդւոց մարդկան լի եղեւ չարութեամբ. եւ զբազումն ի սիրտս նոցա ի կենդանութեան իւրեանց. եւ զկնի նոցա առ մեռեալսն:

4. Քանզի ո՞վ են` որ հաւասարեն առ ամենայն կենդանիս: գոյ յոյս թէ շուն որ կենդանի է` լաւ է քան զառեւծ մեռեալ:

5. Քանզի որ կենդանիքն են` գիտեն նոքա թէ մեռանելոց են. եւ մեռեալքն ոչ են գիտակ եւ ոչ իմիք: Եւ ոչ եւս գոն նոցա վարձք` զի մոռացաւ յիշատակ նոցա.

6. եւ սէր իսկ նոցա` եւ ատելութիւն նոցա` եւ նախանձ նոցա` ահա կորեաւ. եւ բաժին իսկ ոչ գոյ նոցա յաւիտեանս յամենայնի յայսմիկ` որ արարեալ են ընդ արեգակամբ:

7. Եկ կեր ուրախութեամբ զհաց քո, եւ արբ սրտիւ զուարճացելով զգինի քո. զի արդէն իսկ հաճեցաւ Աստուած ընդ գործս քո:

8. Յամենայն ժամ եղիցին ձորձք քո սպիտակ, եւ եւղ ի գլխոյ քումմէ մի պակասեսցէ:

9. Եւ տես կեանս ընդ կնոջ քո` զոր սիրեցեր զամենայն աւուրս կենաց ընդ ունայնութեան քոյ, որ տուեալ է քեզ ընդ արեգակամբ ամենայն աւուրք վախճանի քոյ: Զի այն է բաժին քո ի կեանս քո, եւ ի վաստակս զոր վաստակես ի ներքոյ արեգական:

10. Զամենայն ինչ որ ինչ գտցէ ձեռն քո գործել, որչափ ի կարի քում իցէ գործեսջիր. զի ոչ է խորհուրդ եւ գիտութիւն եւ իմաստութիւն ի դժոխս յոր դու երթալոցն ես:

11. Դարձայ եւ տեսի ի ներքոյ արեգական, զի ոչ թեթեւաց են ընթացք, եւ ոչ զաւրաւորաց պատերազմն, եւ ոչ իմաստնոց հաց, եւ ոչ հանճարեղաց մեծութիւն, եւ ոչ գիտնոց շնորհք: Զի ժամանակ է, եւ պատահար պատահէ ամենեցուն նոցա:

12. Քանզի ոչ իսկ գիտաց մարդն զժամանակ իւր: Որպէս ձկունք որսացեալք ցանցիւք չարեաւք, եւ որպէս թռչունք որսացեալք ի ծուղակս. նոյնպէս հարկանին յորոգայթս որդիք մարդկան ի ժամանակի չարի` յորժամ հասանիցէ ի վերայ նոցա յանկարծակի:

13. Սակայն եւ զայս իմաստութիւն մի տեսի ի ներքոյ արեգական, եւ մեծ թուի ինձ:

14.Քաղաք փոքր` եւ իցեն ի նմա արք սակաւք` եւ գայցէ ի վերայ նորա թագաւոր մեծ` եւ պատիցէ զնա, եւ շինիցէ ի վերայ նորա պատնէշս մեծամեծս:

15.Եւ գտցի ի նմա այր մի տնանկ իմաստուն` եւ ապրեցուցանիցէ զքաղաքն իմաստութեամբ իւրով. եւ մարդ ոչ յիշեաց զայրն զայն տնանկ:

16.Եւ ասացի ես` բարի է իմաստութիւն քան զզաւրութիւն. եւ իմաստութիւն տնանկին արհամարհեալ է, եւ բանք նորա ոչ լինին լսելի:

17.Բանք իմաստնոց մեղմով լսին` քան զաղաղակ իշխանաց անզգամութեամբ:

18. Բարի է իմաստութիւն քան զանաւթս պատերազմի.եւ յանցաւոր մի կորուսանէ զաւրութիւնս բազումս: Լաւ է իմաստուն քան զզէն պատերազմի, եւ ի մեղանչելոյ միոյն կորուսանէ զբարութիւնս բազումս: