1. Զի անեղծ հոգիդ քո է յամենեսին:
2. Վասն որոյ զյանցաւորս առ սակաւ սակաւ յանդիմանես, եւ որովք մեղանչենն յուշ արարեալ խրատես. զի զերծեալք ի չարեաց` հաւատասցեն ի քեզ Տէր:
3. Նա եւ զհին բնակիչս սրբոյ երկրի քոյ ատեցեր,
4. վասն զգարշելի գործսն գործելոյ: զկախարդութեանց` եւ զանսուրբ նուիրացն:
5. զորդեկոտորսնզանողորմս. եւ զաղեկերսն մարդկեղէն մարմնոցն զոր սնուցանէին. եւ արեան ի միջոյ խորհրդականաց քոց աստուածեղինաց:
6. Եւ զճոխս եւ զծնաւղս անձանց անաւգնականաց, կամեցար կորուսանել ի ձեռն հարցն մերոց.
7. զի արժանի գերութիւն ընկալցի ի ծառայից Աստուծոյ. որ առ ի քէն քան զամենայն առաւել պատուական էր երկիրն:
8. Այլ եւ ի նոսա իբրեւ ի մարդիկ խնայեցեր: Արձակեցեր կարապետս զաւրու քոյ զպիծակն` զի զնոսա առ սակաւ սակաւ սատակեսցեն.
9. ոչ տկարացեալ ի պատերազմի, տալ զամպարիշտս ընդ ձեռամբ արդարոց: կամ անհնարին գազանաւք, կամ բանիւ միանգամայն համառաւտս խորտակել:
10. Այլ առ սակաւ սակաւ դատելովն տայիր տեղի ապաշխարութեան: Ոչ անգիտացեալ թէ չար է արար նոցա. եւ ընտաբոյս չարութիւն նոցա. եւ ոչ փոխին խորհուրդք նոցա յաւիտեան.
11. զի զաւակ անիծեալ էր ի սկզբանէ: Ոչ եթէ երկուցեալ ինչ յումեքէ` յորոյ վերայ մեղանչէինն, շնորհէիր զներելն:
12. Քանզի ով ասիցէ ցքեզ` թէ զինչ գործեցեր: եւ կամ ո՞վ է որ ընդդէմ դառնայցէ դատաստանի քում. եւ ո՞ կշտամբեսցէ զքեզ յազգացն կորուսելոց` զոր դու արարեր: կամ ո՞վ գայցէ ընդ քեզ ի հակառակութիւն ի վրէժխնդրութիւն մարդոց անիրաւաց:
13. Քանզի ոչ Աստուած այլ գոյ բաց ի քէն որում փոյթ իցէ վասն ամենեցուն: զի յայտ արասցես` թէ ոչ տարապարտուց դատեցեր:
14. Եւ ոչ թագաւոր կամ բռնաւոր` բառնալ զակն ի վեր կարիցէ ընդդէմ քո` վասն որոց տանջեցեր:
15. Քանզի արդար ես` եւ արդարութեամբ վարես զամենայն: զայն որ պարտն իցէ տանջելոյ` տանջեցեր, աւտար համարեալ ի քումմէ զաւրութենէ:
16. Զի քո զաւրութիւնդ իշխան է արդարութեան, եւ տիրելդ ամենեցուն` խնայել տայ քեզ յամենայն:
17. Ցուցանես զաւրութիւն ի վերայ թերահաւատին` կատարեալ զաւրութեամբ, եւ զայնոսիկ որ ոչ ճանաչեն զզաւրութիւն քո` յանդիմանես:
18. Դու որ տիրեսդ զաւրութեամբ` հեզութեամբ դատիս, եւ բազում խնամութեամբ դարմանես զմեզ. քանզի մաւտ է առ քեզ յորժամ կամիցիս կարաւղ լինել:
19. Ուսուցեր ժողովուրդ քո այսպիսի գործովք` թէ պարտ է արդարոյն լինել մարդասէր: եւ բարեյոյս արարեր զորդիս քո, զի տաս ի վերայ մեղաց ապաշխարութիւն:
20. Զի թէ զթշնամիս ծառայից քոց` եւ զմահապարտս այնչափ ներելով պատժեցեր` եւ փրկեցեր. տուեալ ժամանակս եւ տեղիս` որովք զերծանիցին ի չարեաց:
21. Ամենայն ճշմարտիւ դատեցար զորդիս քո, որոց ընդ հարսն երդմունս եւ դաշինս արարեր բարեացն աւետեաց:
22. Արդ զմեզ խրատեալ` զթշնամիսն բիւրապատիկ տանջես: զի զքո բարերարութեանդ զչափ առեալ հոգասցուք, եւ դատեալք` ակն կալցուք ողորմութեան:
23. Ուստի եւ զայնոսիկ որ յանմտութեան կեանս կէին տարապարտուց` իւրեանց գարշութեամբքն տանջեցեր:
24. Քանզի եւ մոլորութեան ճանապարհաւք երկայնագոյնս մոլորեցան: Աստուածս համարեալ, զորս եւ յանասուն թշնամեացն անարգք էին, զաւրէն տղայոց անմտաց խաբեալք:
25. Վասն այնորիկ իբրեւ անխաւսուն մանկանց դատաստան ընդ խաղ արձակեցեր:
26. Եւ զի նոքա խաղովք սաստիցն ոչ խրատեցան զարժանաւոր Աստուծոյ դատաստանն կրեսցեն:
27. Զի որովք ինքեանք ի չարչարելն զայրանային, նոքիմբք զորս աստուածսն համարէին` տանջեսցին: Տեսեալ զայն որ յառաջն ուրանային` ծանեան զի Աստուած ճշմարիտ է: վասն որոյ եւ նշանակ դատապարտութեան եկն ի վերայ նոցա:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: