Գիրք` 21. Թուղթղ Պետրոսի Առաքելոյ Ա

Գլուխ 2

   

1. Ի բաց թաւթափել այսուհետեւ զամենայն չարութի՛ւն եւ զամենայն նենգութիւն, եւ զկեղծաւորութիւնս, եւ զնախանձ, եւ զամենայն չարախաւսութիւն.

2. իբրեւ զարդի ծնեալ մանկունս խաւսունս, եւ անխարդա՛խ կաթինն փափաքիցէք. զի նովա՛ւ աճիցէք ի փրկութիւն:

3. Եթէ ճաշակեցէք՝ զի քաղցր է Տէր:

4. Առ որ մատուցեա՛լ էք ի վէմն կենդանի, որ թէպէտ ի մարդկանէ անարգեալ, այլ առ ի յԱստուծոյ ընտրեալ եւ պատուակա՛ն է:

5. Եւ դուք իբրեւ զվէմս կենդանիս շինի՛ք տաճար հոգեւոր՝ յանարատ քահանայութիւն, մատուցանել զհոգեւո՛րն պատարագս՝ հաճոյ Աստուծոյ, ի ձեռն Յիսուսի Քրիստոսի:

6. Քանզի կայ իսկ ի գրի. եթէ ահաւասիկ դնեմ ի Սիոն վէ՛մ ընտիր, գլուխ անկեան պատուակա՛ն, եւ որ ի նա հաւատասցէ՝ մի՛ ամաչեսցէ:

7. Ձեզ այսուհետեւ հաւատացելոցդ՝ վէմ պատուակա՛ն: Իսկ անհաւատիցն, վէ՛մն զոր անարգեցին շինաւղքն. նա եղեւ գլուխ անկեան.

8. եւ վէմ գլորմա՛ն եւ վէմ գայթագղութեան, որ գայթագղին ապստամբեա՛լք ի բանէն՝ յոր եւ եդան:

9. Այլ դուք ազգ էք ընտի՛րք, թագաւորութիւն, քահանայութիւն. ազգ սո՛ւրբ. ժողովուրդ սեպհակա՛ն. որպէս զի զձեր առաքինութիւնսն նուիրիցէք այնմ, որ զձեզ ի խաւարէն կոչեաց յիւր սքանչելի՛ լոյսն:

10. Որք երբեմն չժողովուրդ, բայց արդ ժողովո՛ւրդ Աստուծոյ. որք չողորմեալք, այժմ ողորմութի՛ւն գտէք:

11.. Սի՛րելիք՝ աղաչեմ, իբրեւ զպանդուխտս եւ զնժդեհս ի բա՛ց մերժել ի մարմնաւոր ցանկութեանցն, որ զինուորի՛ն ընդդէմ ոգւոց.

12. զվարս ձեր ի մէջ հեթանոսաց պարկեշտս ցուցանել. զի որով բամբասիցեն զձեզ իբրեւ զչարագործս, ի բարւոք գործոցն ձերոց դիտեալ՝ փառաւո՛ր առնիցեն զԱստուած յաւուրն այցելութեան:

13. Հնազա՛նդ լերուք ամենայն մարդկեղէն ստեղծուածոյ վասն Տեառն. եթէ թագաւորի՝ իբրեւ առաւե՛լ ումեք,

14. եթէ դատաւորաց՝ իբրեւ ի նմանէ առաքելոց ի վրէժխնդրութիւն չարագործացն, եւ ի գովութիւն բարեգործացն:

15. Զի այսպէս են կամք Աստուծոյ. բարեգործացն պապանձեցուցանե՛լ զանզգամ մարդոց զանգիտութիւն:

16. Իբրեւ զազատս լինել, եւ մի՛ իբրեւ պատրուակ չարութեան ունել զազատութիւնն, այլ իբրեւ Աստուծոյ ծառայք:

17. Զամենեսեան պատուեցէ՛ք. զեղբայրսիրութիւն սիրեցէ՛ք, յԱստուծոյ երկերո՛ւք. զթագաւորս պատուեցէ՛ք:

18. Ծառայք հնազա՛նդ լինել յամենայնի երկիւղիւ տերանց, ո՛չ միայն բարերարացն եւ հեզոցն, այլ եւ կամակորա՛ցն:

19. Զի եւ այս ճշմարիտ շնո՛րհք յԱստուծոյ են, եթէ բարւոք ինչ մտաւք տանիցի՛ ոք վշտաց յանիրաւի:

20. Քանզի զի՞նչ երախտիք իցեն, եթէ յորժամ մեղանչիցէ՛ք՝ տանջիցիք եւ համբերիցէք. այլ եթէ զբարիս գործիցէք՝ չարչարիցիք՝ եւ համբերիցէք, այն շնորհք յԱստուծո՛յ են:

21. Քանզի ի դոյնս իսկ կոչեցարուք: Զի եւ Քրիստոս վասն ձեր մեռաւ, եւ ձեզ եթող աւրինա՛կ՝ զի զհե՛տ երթայցէք հետոց նորա:

22. Որ ո՛չն արար մեղս, եւ ո՛չ գտաւ նենգութիւն ի բերան նորա.

23. որ բամբասեալ՝ եւ ո՛չ փոխարէն բամբասէր. չարչարեալ՝ եւ ո՛չ պահէր սպառնալիս. բայց իրաւա՛մբք մատնէր դատաւորին.

24. որ զմե՛ր մեղսն իւրով մարմնովն վերացո՛յց ի խաչափայտն. զի լիցուք զերծեա՛լք ի մեղաց անտի, եւ իցեմք արդարութեանն կենակիցք: Որոյ վիրաւքն բժշկեցա՛ք:

25. Քանզի էիք իբրեւ զոչխարս մոլորեալս. այլ այժմ դարձարո՛ւք առ հովիւն եւ տեսուչ ոգւոց ձերոց: