Ծննդոց գրքի մեկնություն 20:5

Սրբ Եփրեմ  Ասորի

Չէ՞ որ նա (Աբրահամը) ինձ ասաց. «Իմ քույրն է», իսկ նա (Սառան) էլ   ասաց. «Իմ եղբայրն է»: Ես դա արեցի պարզ սրտով ու արդար ձեռքո
   
   Եվ ինչո՞ւ գթաց Աբիմելիքին, որ նա չմերձենա Սառային, որովհետև նա Փարավոնի նման չար չէր. «Ես դա արեցի,—  ասաց,—  պարզ սրտով և արդար ձեռքով»:
   

Ա. Լոպուխին

Մի՞թե նա ինձ չասաց. «Իմ քույրն է», և մի՞թե Սառան էլ չասաց. «Նա իմ եղբայրն է»: Ես դա արեցի մաքուր սրտով և արդար ձեռքով: [5] (Սինոդական թարգ․)
   
   «…Ես դա արեցի մաքուր սրտով և արդար ձեռքով»… Իր արարքն արդարացնելու համար Աբիմելեքն ասում է, որ  դա թույլ է տվել ոչ թե «ուժեղի իրավունքը» չարաշահելով, այլ անտեղյակությամբ` մոլորության մեջ ընկնելով։

   Իրականում  ո՛չ ներքին (մաքուր սրտի), ո՛չ էլ արտաքին (արդար ձեռքերի) իմաստով նրա արարքները հանցավոր չէին։ Ըստ քանանական բարոյականության՝ չամուսնացած կնոջը արքայական հարեմի մեջ վերցնելը կնոջ համար պատիվ էր, այլ ոչ թե անպատվություն. այդպես էր մտածում նաև Աբիմելեքը:
--------------------------------
[5](Էջմիածին թարգ․) Չէ՞ որ նա ասաց ինձ՝ «Իմ քոյրն է», իսկ սա ասաց ինձ՝ «Իմ եղբայրն է»:Ես մաքուր սրտով ու արդար ձեռքով արեցի դա»:
(Արարատ թարգ․) Մի՞թե նա ինքը չասաց, թե նա իմ քույրն է, և հենց սա էլ ասաց, թե նա իմ եղբայրն է: Ես այս բանն արեցի ուղիղ սրտով և մաքուր ձեռքերով»:
(Գրաբար) Ոչ ապաքէն նա՛ ասաց ցիս քոյր իմ է, և սա՝ ասաց ցիս եղբա՛յր իմ է, և ես սրբութեամբ սրտի՝ և արդարութեամբ ձեռաց արարի զայս։