Մեկնություն Ավետարան ըստ Մարկոսի 10։37

Մաղաքիա արք. Օրմանյան

Եւ նրանք ասացին նրան. «Շնո՛րհ արա մեզ, որ նստենք մէկս՝ քո աջում եւ միւսս՝ ձախում, քո փառքի մէջ»:
   
Տե՛ս Մեկնություն Ավետարան ըստ Մարկոսի գլուխ 10:35
   

Օգոստինոս Երանելի

Եւ նրանք ասացին նրան. «Շնո՛րհ արա մեզ, որ նստենք մէկս՝ քո աջում եւ միւսս՝ ձախում, քո փառքի մէջ»:
   
   Տեսե՛ք կատարվածի խորությունը․ նրանք հիշում էին փառքի մասին, իսկ Նա ցանկանում էր, որ խոնարհությունը գնա մեծության առջևից, և հենց խոնարհությամբ ճանապարհ հարթվի դեպի գագաթ: Ի վերջո, նույնիսկ աջ ու ձախ կողմերում  նստել ցանկացող աշակերտներն էին փառք փնտրում (Մատթ. 20։20−23): Նրանք գիտեին, թե ուր են ցանկանում գնալ, սակայն չէին տեսնում այնտեղ տանող ճանապարհը: Պատշաճ ուղղով հայրենիք վերադարձնելու համար էլ Տերը նրանց այս ճանապարհով քայլելու կանչեց: Որովհետև հայրենիքը բարձրության վրա է, իսկ ճանապարհը՝ ներքևում: Որովհետև հայրենիքը կյանքն է Քրիստոսի մեջ, իսկ ճանապարհը  մահն է Քրիստոսի հետ (Մատթ. 6։25, Մարկ. 8։35, Ղուկ. 9։24, 7։33): Հայրենիքը  Քրիստոսի մեջ մնալն է, իսկ ճանապարհը՝ Քրիստոսի հետ տառապելը: Ճանապարհը մերժողը  ինչո՞ւ է հայրենիքը փնտրում:
   

Թեոֆիլակտ Բուլղարացի

Եւ նրանք ասացին նրան. «Շնո՛րհ արա մեզ, որ նստենք մէկս՝ քո աջում եւ միւսս՝ ձախում, քո փառքի մէջ»
   
Տե՛ս Մեկնություն Ավետարան ըստ Մարկոսի գլուխ 10:36