Ա. Լոպուխին
«Որի տերևները գեղեցիկ էին, իսկ պտուղը՝ առատ, և նրա վրա կերակուր կար ամենքի համար, որի տակ էին բնակվում դաշտի գազանները, և որի ճյուղերի վրա էին բոււյն դնում երկնքի թռչունները»։ (Սինոդական թարգ․) [18]
Տե՛ս Դանիելի մարգարեության մեկնություն գլուխ 5(4):16
-------------------------------
[18](Էջմիածին թարգ․) որի տերեւը գեղեցիկ էր, եւ պտուղը՝ առատ, բոլորի կերակուրը նրանից էր, որի տակ էին ապրում անապատի գազանները, եւ նրա ճիւղերին էին թառում երկնքի թռչունները, - այդ ծառը դո՛ւ ես, արքա՛յ:
(Արարատ թարգ․ 4։21) և որի տերևները գեղեցիկ էին, իսկ պտուղը՝ առատ, և ամենքի համար նրա վրա կերակուր կար. որի տակ բնակվում էին դաշտի գազանները, և որի ճյուղերի վրա էին մնում երկնքի թռչունները,
(Գրաբար) տերև նորա գեղեցիկ, և պտուղ նորա բազում, և կերակուր ամենայնի՛’ի նմա.’ի ներքոյ նորա բնակեալ էին գազանք անապատի, և յոստս նորա հանգուցեալ թռչունք երկնից.
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: